เมื่อท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้ส่งมุอาซ บิน ญะบัล เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ ไปยังประเทศเยเมน เพื่อเรียกร้องผู้คนเข้าสู่การศรัทธาในอัลลอฮ์ และเป็นผู้สอนคำสอนของพระองค์นั้น ท่านได้ชี้แจงกับมุอาซให้ฟังว่าเขาจะต้องเจอกับชาวคริสเตียนกลุ่มหนึ่ง ดังนั้นเขาจึงต้องเตรียมตัวให้พร้อม และให้เขาเริ่มเรียกร้องพวกเขาด้วยสิ่งที่สำคัญที่สุดต่อด้วยสิ่งที่สำคัญถัดไปตามลำดับ ดังนั้นให้มุอาซเริ่มด้วยการปรับเรื่องความเชื่อก่อน ด้วยการยอมรับว่า ไม่มีพระเจ้าอื่นใดที่ควรแก่การเคารพบูชา นอกจากอัลลอฮ์ และแท้จริงแล้ว มูฮัมมัดนั้นเป็นศาสนทูตของพระองค์ เพราะด้วยคำยอมรับดังกล่าวนั้น จะทำให้พวกเขาเป็นผู้ที่เข้ารับอิสลาม และหากพวกเขายอมรับแล้วก็จงใช้พวกเขาให้ดำรงการละหมาด เพราะการละหมาดนั้น ถือเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดหลังการยอมรับในพระเจ้าเอกองค์อัลลอฮ์ผู้ทรงเอกะ หากพวกเขาปฎิบัติดังกล่าวได้แล้ว ให้ใช้ผู้ร่ำรวยในหมู่พวกเขาจ่ายซะกาตให้กับคนยากไร้ และห้ามพวกเขาเอาทรัพย์สินที่ดีที่สุด แต่จะเพียงพอกับทรัพย์สินในระดับปานกลาง ประการสุดท้าย ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้ย้ำเตือนให้หลีกเลี่ยงความอธรรม (การละเมิดหรือการกดขี่) ทั้งนี้เพราะเกรงว่าผู้ที่ถูกกดขี่จะวิงวอนขอความเป็นธรรมต่อพระเจ้า ซึ่งการวิงวอนของพวกเขานั้นจะถูกตอบรับโดยทันที