رسول الله - صلى الله عليه و سلم - حقيقت غيبت را بيان مى نمايند که عبارتست از: ياد كردن مسلمان غايب از آنچه كه برايش ناخوشايند است، چه از صفت هاى خَلْقى يا صفت هاى خُلُقى و رفتارى او باشند، مانند: کور، فريبكار، دروغگو و امثال آن از صفات بد، اگر چه آن خصلت در او باشد. و اگر آن خصلت در او نباشد بدتر از غیبت بوده واو تهمت است، یعنی تهمت زدن به انسان به چیزی که در او نباشد.

• روش آموزش نيک پیامبر صلی الله علیه وسلم که مسائل را بگونه پرسش مطرح می کند.
• خوش اخلاقی اصحاب با پیامبر صلی الله علیه وسلم که فرمودند: الله و رسولش داناترند.
• گفتن سوال شونده به چیزی که نمی داند: الله اعلم.
• حفظ شریعت برای جامعه با حفظ حقوق و برادری میان آنها.
• غیبت حرام است مگر در بعضی موارد جهت مصلحت، و از آنجمله: دفع ظلم، تا مظلوم ظلم كننده را با كسى كه حق او را بگيرد ذكر كند و گويد: فلانى به من ظلم كرد، يا با من چنين كرد، مشورت در امر ازدواج، شراکت یا همسایگی و غیره.

1. اصلی
2. فضایل و آداب
3. آداب شرعی
4. آداب سخن گفتن و خاموشی
5. حدیث

• اگر کسی به برادر دینی‌اش «کافر» خطاب کند، گناه این نسبت را یکی از آن دو به دوش می‌کشد، اگر راستگو باشد که هیچ، و الّا به خود او برمی‌گردد...
• اگر مردی برادر خود را دوست داشت، به او بگوید که او را دوست دارد
• او را لعنت نکنید، به الله قسم! من نمی‌دانم [که چنین است] مگر اینکه او الله و رسولش را دوست می‌دارد
• مسلمان کسی است که مسلمانان از زبان و دست او در امان باشند، و مهاجر آن است آنچه را که الله متعال از آن نهی کرده ترک نماید