ท่านอิบนุมัสอูด เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ เล่าว่า: ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้ทำการสอนพวกเขาเกี่ยวกับคุตบะฮ์ฮาญะฮ์ซึ่งจะกล่าวในตอนต้นของการกล่าวสุนทรพจน์ก่อนที่จะเข้าเรื่องที่เกี่ยวกับความต้องการของพวกเขา เช่น คุตบะฮ์แต่งงาน คุตบะฮ์วันศุกร์ และอื่นๆ บทคุตบะฮ์นี้ครอบคลุมความหมายที่ยิ่งใหญ่อันมากมายตั้งแต่การอธิบายถึงสิทธิของอัลลอฮฺสำหรับทุกการสรรเสริญทุกรูปแบบ การขอความช่วยเหลือจากพระองค์เพียงผู้เดียวโดยไม่มีภาคีใดๆ สำหรับพระองค์ การปกปิดบาปและการมองข้ามบาปเหล่านั้น และการกลับตัวไปหาพระองค์จากทุกความชั่ว ความชั่วที่เกิดจากตัวเองและอื่นๆ จากนั้นท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า แท้จริงแล้ว ทางนำนั้นอยู่ในพระหัตถ์ของอัลลอฮฺ ดังนั้น ผู้ใดก็ตามที่พระองค์ทรงชี้นำทางให้ ก็จะไม่มีใครทำให้หลง และผู้ใดที่พระองค์ทรงทำให้หลง ก็ไม่มีใครจะทำให้เขาได้รับทางนำ. จากนั้นท่านก็กล่าวถึงคำปฏิญาณต่อความเป็นเอกะของอัลลอฮฺ นั่นคือไม่มีพระเจ้าอื่นใดที่ควรแก่การเคารพสักการะอย่างแท้จริงนอกจากอัลลอฮฺ และคำปฏิญาณต่อการเป็นศาสนทูต ว่าท่านนบีมูหัมมัดเป็นบ่าวของอัลลอฮฺและเราะสูลของพระองค์. และท่านได้จบคุตบะฮ์นี้ด้วยโองการสามโองการที่ประกอบด้วยคำสั่งให้ยำเกรงต่ออัลลอฮฺ ด้วยการปฏิบัติตามคำสั่งของพระองค์และหลีกเลี่ยงข้อห้ามของพระองค์ เพื่อแสวงหาพระพักตร์ของอัลลอฮฺ และรางวัลของผู้ที่ทำสิ่งนั้น คือการกระทำที่ดี และคำพูดที่ดี การลบล้างความชั่ว การได้รับการอภัยโทษต่อบาป การมีชีวิตที่ดีในโลกนี้ และได้รับชัยชนะด้วยการได้เข้าสวรรค์ในวันกิยามะฮ์.