Паёмбар (Салому дуруди Аллоҳ бар ӯ бод) дар мавриди ду чиз хабар додааст, ки агар мусалмон ба он пойбанд бошад, вориди биҳишт мешавад. Якум: ҳифзи забон аз сухане ки боиси хашму ғазаби Аллоҳ мешавад. Дуввум: ҳифзи шармгоҳ аз воқеъ шудан дар фаҳшо (зино). Зеро инсон бо ин ду узв бештар муртакиби гуноҳ мешавад.

• Ҳифзи забон ва шармгоҳ, роҳи расидан ба биҳишт аст.
• Дар ин ҳадис аз забон ва шармгоҳ ба шакли вижа ном бурда шудааст, зеро барои инсон онҳо бузургтарин мусибат дар дунё ва охират ҳастанд.

1. Асосӣ
2. Фазоил ва одоб
3. Имониёт ва пандҳо
4. Сифатҳои биҳишт ва дӯзах
5. Ҳадис

• Дӯзах бо шаҳватҳо иҳота шудааст ва биҳишт бо нохӯшояндҳо
• Вақте Худованд биҳишт ва дузахро офарид, Ҷибраил (Алайҳис-салом)
• Биҳишт ба шумо наздиктар аз банди кафшҳоятон аст ва дӯзах низ монанди он
• Марг ба шакли қучқори сиёҳ-сафед