Profeti ﷺ në këtë hadith sqaroi se nëse një musliman i mbath mestet (çorapet lëkurore) pasi ka marrë abdest, pastaj bie në gjendjen e hadethit të vogël (papastërtisë së vogël) dhe dëshiron të marrë abdes, atij i lejohet t’i fshijë sipër tyre nëse dëshiron. Ai mund të falet me to pa i hequr për një periudhë të caktuar, përveç nëse bie në gjendjen e xhunubllëkut (papastërtisë së madhe), në të cilën rast duhet t’i heqë mestet për marrë gusël (larjen e tërë trupit).

• Nuk lejohet t'u jepet mes'h (fshirje me dorë të lagur) mestet (çorapet lëkurore), përveç nëse ato janë veshur pasi është kryer pastrimi i plotë ritual (abdesti).
• Periudha e lejuar për fshirjen mbi mestet për atë që është vendas është një ditë dhe një natë, ndërsa për udhëtarin është tre ditë dhe netët e tyre.
• Fshirja mbi mestet (çorapet prej lëkure) është e kufizuar vetëm për hadethin e vogël (papastërtinë e vogël) dhe jo për hadethin e madh (papastërtinë e madhe, meqë këtu duhet marrë gusël). Në rastin e hadethit të madh, fshirja nuk lejohet; përkundrazi, duhet të hiqen mestet dhe të lahen këmbët (për t'u larë tërësisht).
• Është e pëlqyeshme të falet namazi me këpucë, meste (çorape prej lëkure) dhe të ngjashme, si një mënyrë për t'u dalluar dhe për t'i kundërshtuar hebrenjtë, me kusht që ato të jenë të pastra dhe të mos shkaktojnë ndonjë dëm për namazfalësit apo për xhaminë. Nëse xhamia është me tepihë, atëherë nuk duhet të falesh në të me këpucë.
• Fshirja mbi mestet (çorapet prej lëkure) është lehtësim për këtë umet.

1. Ballina
2. Fikhu dhe usuli-fikh (bazat e fikhut)
3. Fikhu i ibadeteve
4. Pastërtia
5. Mes'hu (fërkimi) mbi meste dhe çorapë
6. Hadithi

• Ndërkohë që isha duke ecur me Profetin ﷺ mbërritëm te vendi ku hisheshin plehrat e një fisi. Aty ai urinoi në këmbë
• Lëri, se i kam mbathur duke qenë me abdes