አንድ ሰውዬ ወደ ነቢዩ (የአላህ ሶላትና ሰላም በእርሳቸው ላይ ይስፈንና) ዘንድ በመምጣት የግሉን ጉዳይ አወራቸውና ከዚያም "የአላህና የእርሶ መሻት ሆነ።" አላቸው። ነቢዩም (የአላህ ሶላትና ሰላም በእርሳቸው ላይ ይስፈንና) ይህ ንግግሩን አወገዙት። የፍጡርን መሻት ከአላህ መሻት ጋር አቆራኝቶ መናገር ሙስሊም ሊለው የማይፈቀድለት ትንሹ ሺርክ መሆኑን ተናገሩ። ቀጥለውም ትክክለኛው አባባል "የብቸኛው አላህ መሻት ሆነ።" ማለቱ እንደሆነ ጠቆሙት። አላህን በመሻቱ መነጠል እንጂ በማንኛውም ማቆራኛ ቃላት የአንድንም አካል መሻት ከአሏህ ጋር ማቆራኘት የለበትም።

• "የአላህና የአንተ መሻት ሆነ።" ማለትና የመሳሰሉትን የባሪያን መሻት ከአላህ መሻት ጋር የሚያቆራኙ የቃላት አጠቃቀም ትንሹ ሺርክ በመሆኑ ክልክል ነው።
• መጥፎን ነገር ማውገዝ ግዴታ እንደሆነ እንረዳለን።
• የአላህ መልክተኛ (የአላህ ሶላትና ሰላም በእርሳቸው ላይ ይስፈንና) የተውሒድን ድንበር ጠብቀዋል። የሺርክን መንገዶችንም ዘግተዋል።
• ነቢዩን (የአላህ ሶላትና ሰላም በእርሳቸው ላይ ይስፈንና) በመከተል መጥፎን በምናወግዝ ወቅት ለሚመከረው አካል የተፈቀደን ተለዋጭ መጠቆሙ የተሻለ ነው።
• በዚህ ሐዲሥ ውስጥ ነቢዩ (የአላህ ሶላትና ሰላም በእርሳቸው ላይ ይስፈንና) "የብቸኛው አላህ መሻት ሆነ።" ማለትን በከለከሉበት በዚሁ ሐዲሥና በሌላ ሐዲሥ ደግሞ "የአላህ መሻት ሆነ ከዚያም የአንተ መሻት ሆነ። በል!" በማለታቸው መካከል የሚስማማው "የአላህ መሻት ሆነ ከዚያም የአንተ መሻት ሆነ።" ማለት የሚፈቀድ ሲሆን "የብቸኛው አላህ መሻት ሆነ።" ማለት ደግሞ በላጩ ነው በሚል ነው።
• "የአላህ መሻት ሆነ ከዚያም የአንተ መሻት ሆነ።" ማለትህ የሚፈቀድ ሲሆን ነገር ግን በላጩ "የብቸኛው አላህ መሻት ሆነ።" ማለት ነው።

1. ዋና ገፅ
2. ዐቂዳ (እምነት)
3. በአላህ ማመን
4. አላህን በተመላኪነቱ መነጠል
5. ሓዲሥ

• ይህቺ ጂኒ የሚሰርቃት የእውነት ንግግር ናት። በወዳጁ ጆሮ ውስጥም ዶሮ ጩኸቷን እንደምትደጋግመው ይደጋግምለታል። በዚህች እውነት ውስጥም ከመቶ ውሸት በላይ ይቀላቅሉበታል።'...
• አላህ በባሮቹ ላይ ያለው ሐቅ ሊገዙትና በሱ ላይም አንዳችንም ላያጋሩ ሲሆን፤ ባሮች አላህ ዘንድ ያላቸው ሐቅ ደግሞ በሱ ላይ አንዳችንም ያላጋራን ላይቀጣ ነው።...
• እነዚህን ሁለት ጫማዎቼን ያዝና ሂድ! ከዚህ የአትክልት ግቢ ውጪ የምታገኘውን ላኢላሃ ኢለሏህን ከልቡ አምኖበት የሚመሰክርን ሰው በጀነት አበስረው።
• ከአላህ ውጪ ሌላን ቢጤን (ባላንጣን) እየተጣራ የሞተ ሰው እሳት ገባ።