share_hadeeth
عثمان الشحام و فرقد السبخی از مسلم فرزند صحابی جلیل ابی بکره پرسید: آیا شنیدید که پدرتان حدیثی در مورد فتنه ها و قتال که میان مسلمانان رخ می دهد روایت کرده است؟ گفت: آری، رسول الله صلی الله علیه وسلم خبر می دهد که بعد از وفاتش فتنه هایی پیش می آید، و هر که نشسته باشد و به آن اعتنا نکند بهتر از آن است که بسوی آن قدم بردارد، و به آن نمی پردازد و آن را جستجو نمی کند، و کسی که قدم بر می دارد از کسی که سریع به سوی آن می رود و سهم می گیرد بهتر است. سپس پیامبر صلی الله علیه وسلم به هر که در زمان او فتنه واقع گردید، دستور رهنمایی می نماید که اگر پناه گاهی را سراغ داشته باشد به آنجا پناه ببرد، هر که شتر برای چریدن دارد، به دنبال شترهایش برود، و هر که گوسفندی برای چراندن دارد، به دنبال گوسفندانش برود، و هر که زمین و مزرعه دارد، دنبال زمینش برود. مردی گفت: ای رسول الله اگر کسی شتر و گوسفند و زمین نداشته باشد؟ فرمودند: شمشیر خود را بردارد و لبۀ برندۀ آن را با سنگ ضربه بزند، سپس اگر توانست با فرزند خود فرار کند و خود را نجات دهد. سپس رسول الله صلی الله علیه وسلم سه بار گواه گرفته و فرمودند: الهی آیا ابلاغ کردم؟ الهی آیا ابلاغ کردم؟ الهی آیا ابلاغ کردم؟ پس مردی گفت: ای رسول الله، اگر مرا به یکی از دو صف یا یکی از آن دو گروه ببرند؟ و مردی با شمشیرش مرا بزند و یا تیری بیاید و مرا بکشد؟ فرمودند: گناه خود و کسی که به قتل رسیده را بر دوش می کشد، و روز قیامت از دوزخیان خواهد بود.
