share_hadeeth
عثمان شَحّام و فَرقَد سَبَخی از مسلم، پسرِ صحابیِ بزرگوار ابوبکره رضی الله عنه، پرسیدند: آیا از پدرش حدیثی از پیامبر صلی الله علیه و سلم دربارهٔ فتنهها و جنگی که میان مسلمانان رخ میدهد، شنیده است؟ او گفت آری، پیامبر صلی الله علیه و سلم خبر دادهاند که پس از وفاتشان فتنههایی خواهد بود، و در این فتنهها، فردِ نشسته که از آن غافل است، از راهرونده در آن که به دنبال آن نمیرود و جستجویش نمیکند، بهتر است. و راهرونده در آن، از شتابنده به سوی آن که به دنبالش میرود و در آن مشارکت میکند، بهتر است. سپس پیامبر صلی الله علیه و سلم کسی را که فتنه در زمانهاش فرود آید یا واقع شود، راهنمایی کردند که اگر پناهگاهی یافت، به آن پناه ببرد؛ پس هر کس شترانی در حال چرا دارد، به شترانش بپیوندد، و هر کس گوسفندانی در حال چرا دارد، به گوسفندانش بپیوندد، و هر کس زمین و مزرعهای دارد، به زمینش بپیوندد. پس مردی گفت: ای رسول خدا، اگر کسی پناهگاهی از شتر و گوسفند و زمین نداشت، چه؟ فرمودند: به سراغ سلاحش برود و آن را بکوبد و از کار بیندازد، سپس اگر توانست، با خود و فرزندانش فرار کند و نجات یابد. سپس ایشان صلی الله علیه و سلم سه بار [خدا را] گواه گرفتند و فرمودند: خداوندا آیا رساندم؟ خداوندا آیا رساندم؟ خداوندا آیا رساندم؟ پس مردی گفت: ای رسول خدا، اگر مجبور شوم که با یکی از دو صف یا یکی از دو گروه مشارکت کنم و مردی با شمشیرش مرا بزند، یا تیری بیاید و مرا بکشد، چه؟ فرمودند: [قاتل] با گناه خود و گناه کسی که کشته، بازمیگردد و در روز قیامت از اصحاب آتش خواهد بود.
