پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم خبر داده است که اعمال شش دسته اند، و مردم چهار دسته اند. پس اعمال شش گانه عبارتند از: نخست: هر کس بمیرد و با الله متعال چیزی را شریک قرار ندهد، بهشت بر او واجب می گردد. و دوم: هر کس بمیرد در حالی که برای الله چیزی را شریک قرار دهد، آتش جهنم بر او واجب گردد و جاودانه در آن می ماند. و این دو واجب کننده ها اند. و سوم: آن نیکی که - تنها- نیت خیر داشته باشد، پس هر کس نیت انجام کار خیری داشته باشد و در نیت خود صادق باشد، تا این که آن را در قلب خود احساس کند، و الله متعال نیت او را بداند، مگر یک کاری به او پیش شود که نتواند این کار را انجام دهد، پس برای او نیکی کامل نوشته می شد. چهارم: کار بد، هر کس کار بدی انجام دهد، یک بدی برای او نوشته می شود. و آنها عبارتند از: مانند به مانند بدون زیادت. پنجم: یک نیکی برابر با ده نیکی است، و هر که ارادۀ کار نیک نماید و آن را انجام دهد؛ ده نیکی برایش نوشته می شود. ششم: یک نیکی معادل هفتصد نیکی است، طوری که هر کس یک نفقه را در راه الله انفاق کند، این نیکی برای او هفتصد نیکی نوشته می شود، و این از فضل و مهربانی او تبارک و تعالی بر بندگانش است. و اما چهار دستۀ از مردم عبارتند از: نخست: کسى که در دنیا در روزى او وسعت و فراخی داده شده باشد، و در آن در نعمت ها قرار گرفته باشد، هر چه بخواهد در آن یابد، ولى در آخرت بر او تنگی و مضیقت آورده شود و مسیرش آتش باشد، او شخص کافر ثروتمند است. و دوم: کسى که در دنیا رزق و روزى بر او تنگ باشد، ولى در آخرت بر او وسعت و فراخی آید، و مسیرش به بهشت می باشد، او شخص فقیر مؤمن است. و سوم: آن که در دنیا و آخرت در تنگی و مضیقت قرار میگیرد، او شخص کافر فقیر است. و چهارم: آن که در دنیا و آخرت بر او وسعت و فراخی آید، او شخص مؤمن ثروتمند است.