پیامبر صلی الله علیه وسلم خبر میدهد که اعمال بر شش نوع است و مردم بر چهار دسته هستند. اعمال ششگانه چنین است: اولا: هرکس درحالی بمیرد که چیزی را برای الله شریک نیاورده است، بهشت بر او واجب میشود. و دوم: هرکس درحالی بمیرد که به الله چیزی را شریک آورده باشد، آتش دوزخ بر او واجب میگردد که در آن جاودانه خواهد بود. اینها دو واجب کننده بود. و سوم: کار نیکی که نیتش را کرده است. چنانکه هرکس نیت کار نیکی کند و در نیتش صادق باشد تا جایی که در دلش آن را احساس کند و الله به این نیتش پی ببرد، سپس پیشآمدی باعث شود تا نتواند آن را انجام دهد، برایش یک نیکی کامل نوشته میشود. و چهارم: کار بدی که انجام شده است. کسی که کار بدی را انجام دهد، برایش یک گناه نوشته میشود. و این دو: مثل به مثل است یعنی چند برابر نمیشوند. و پنجم: حسنهای که به اندازهٔ ده حسنهٔ همانند آن است: هرکس نیت کار خوبی کند و انجامش دهد، برایش ده حسنه نوشته میشود. و ششم: حسنهای که به اندازهٔ هفتصد نیکی نوشته میشود و مثال آن کسی است که در راه الله یک انفاق نماید، پس این نیکی برای او به اندازهٔ هفتصد نیکی نوشته میشود و این از فضل الله تبارک وتعالی و کرم او بر بندگانش میباشد. اما دستههای چهارگانهٔ مردم به این صورت است: نخست: کسی که روزی او در دنیا زیاد است و در ناز و نعمت است و هرچه بخواهد مییابد، اما در آخرت دچار تنگنا میشود و فرجامش به سوی دوزخ است، یعنی کافر ثروتمند. و دوم: کسی که روزیاش در دنیا تنگ است، اما در آخرت برایش گشایش است و فرجامش بهشت است، یعنی مؤمن فقیر. و سوم: کسی که در دنیا و آخرت دچار تنگناست، یعنی کافر فقیر. و چهارم: کسی که در دنیا و آخرت در گشایش و فراخی است و او مؤمن ثروتمند است.