از عُقبه بن عامر جُهنی رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: «الجاهِرُ بالقرآن كالجاهِرِ بالصَّدَقَةِ، والمُسِرُّ بالقرآن كالمُسِرِّ بالصَّدَقَة»: «کسی که قرآن را علنی میخواند مانند کسی است که صدقه را علنی میدهد و کسی که قرآن را پنهانی میخواند مانند کسی است که صدقه را پنهانی میدهد».
صحیح است - به روایت ابوداوود و ترمذی و نسائی
پیامبر صلی الله علیه وسلم بیان داشتهاند که هرکس علنی قرآن میخواند مانند کسی است که علنی صدقه میدهد و کسی که پنهانی قرآن میخواند مانند کسی است که پنهانی صدقه میدهد.
از نکات این حدیث
پنهان کردن تلاوت قرآن بهتر است همانطور که پنهانی صدقه دادن بهتر است؛ چون با اخلاص بیشتر و دوری از ریا و خودپسندی همراه است، مگر آنکه نیازی به آن باشد و مصلحتی در آن مانند آموزش قرآن.
