ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยอิวะสัลลัม ทำการละหมาดซุบฮ์ที่ฮุดัยบิยะฮ์ -เป็นเมืองๆ หนึ่งที่ใกล้กับเมืองมักกะฮ์- หลังจากที่ฝนตกในคืนนั้น หลังจากการให้สลามและเสร็จจากการละหมาด ท่านก็หันหน้าเข้าหาผู้คน แล้วถามพวกเขาว่า "พวกเจ้ารู้ใหมว่า พระผู้อภิบาลของพวกเจ้าได้กล่าวไว้อย่างไร? พวกเขาตอบว่า "อัลลอฮ์และเราะซูลของพระองค์เท่านั้นทรงรู้ดียิ่ง" ท่านกล่าวว่า "แท้จริงอัลลอฮ์ ตะอาลา ได้อธิบายว่า มนุษย์แตกออกเป็นสองกลุ่มเมื่อฝนตก : กลุ่มหนึ่งศรัทธาต่ออัลลอฮ์ ตะอาลา และอีกกลุ่มปฏิเสธศรัทธาต่อพระองค์ ตะอาลา ส่วนผู้กล่าวว่า "ฝนที่ตกแก่พวกเรานั้น ด้วยความโปรดปรานและความเมตตาของอัลลอฮ์ โดยการระบุแหล่งที่มาของฝนนั่นมาจากอัลลอฮ์ ดังนั้นพวกเขาคือผู้ศรัทธาต่ออัลลอฮ์ พระองค์ผู้ทรงสร้าง ผู้ทรงจัดการทุกสิ่งในจักรวาล และเป็นผู้ที่ปฏิเสธการศรัทธาต่อดวงดาว ส่วนผู้ที่กล่าวว่า "ฝนที่ตกลงมานั้นด้วยอิทธิพลของดาวดวงนั้นดวงนี้ นั้นแหละเขาเป็นผู้ปฏิเสธศรัทธาต่ออัลลอฮ์ แต่เป็นผู้ศรัทธาต่อดวงดาว ซึ่งถือว่าเป็นการปฏิเสธชนิดเล็ก โดยการอ้างว่าแหล่งที่มาของฝนนั้นคือดวงดาว และอัลลอฮ์ไม่ได้สร้างให้มันเป็นเหตุทั้งทางศาสนา และทางการกำหนดสภาวการณ์ ส่วนผู้ที่ถือว่าฝนและเหตุการณ์ทางโลกอื่น ๆ มาจากการเคลื่อนที่ของดวงดาวทั้งที่ขึ้นและที่ตก โดยเชื่อว่าดวงดาวเหล่านั้นเป็นผู้ก่อให้เกิดเช่นนั้นจริง ๆ ดังนั้นเขาผู้นั้นเป็นผู้ปฏิเสธศรัทธาที่เป็นการปฏิเสธที่ใหญ่หลวง (บาปใหญ่)