Пайғамбаримиз Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи ва саллам Ислом дини келишидан аввал Қурайш қабиласининг сардорларидан бири бўлган Абдуллоҳ ибн Жудъон ҳақида хабар бердилар. Абдуллоҳ ибн Жудъон қариндошлари билан борди-келди қиларди, уларга эҳсон қиларди, йўқсилларнинг қоринларини тўйдирарди ва бундан бошқа Ислом дини тарғиб қилган ишларни бажарар эди. Аммо бу амаллари Аллоҳга куфр келтиргани ва бирор марта ҳам: "Раббим, Қиёмат кунида менинг хатоларимни кечир!", - демаганлиги учун Қиёматта унга фойда бермаслигини хабар бердилар.

• Иймон фазилати ҳамда амаллар қабул бўлиши учун иймон шартлигининг баёни.
• Куфрнинг ёмонлиги ва унинг солиҳ-эзгу амалларни ҳабата қилишининг баёни.
• Кофирларнинг Аллоҳга ва Охират кунига иймонлари бўлмагани боис, Қиёмат кунида
• қилган аммалари фойда бермайди.
• Одамзотнинг кофирлик давридаги эзгу ишлари мусулмон бўлганидан кейин ўзига ёзилиб, унга кўра мукофот олади.