از عایشه رضی الله عنها روایت است که گفت: گفتم: یا رسول الله، ابن جُدعان در جاهلیت پیوند خویشاوندی را پاس می‌داشت و به بینوا غذا می‌داد، آیا این به او سودی خواهند رساند؟ فرمود: «لَا يَنْفَعُهُ، إِنَّهُ لَمْ يَقُلْ يَوْمًا: رَبِّ اغْفِرْ لِي خَطِيئَتِي يَوْمَ الدِّينِ»: «به او سودی نمی‌رساند؛ زیرا او روزی نگفت که پروردگارا گناه مرا در روز قیامت بیامرز». صحیح است - به روایت مسلم
explain-icon

شرح

پیامبر صلی الله علیه وسلم از عبدالله بن جدعان خبر می‌دهد که پیش از اسلام، از بزرگان قریش بود و از کارهای نیک او ارتباط با نزدیکان و خویشاوندان و نیکی کردن به آنان و غذا دادن به بینوایان و دیگر فضایلی بود که اسلام به انجام آنها تشویق نموده است؛ و بیان کردند که این کارها به سبب کفر ورزیدن او به الله، سودی برای او در آخرت نخواهد داشت؛ و چون روزی نگفته است که: پروردگارا گناهم را در روز قیامت ببخش.

explain-icon

از نکات این حدیث

  • بیان فضیلت ایمان و اینکه ایمان شرط پذیرش اعمال است.
  • بیان شومی کفر و اینکه از جمله نابودکننده‌های اعمال نیک است.
  • در آخرت اعمال کفار به دلیل ایمان نداشتن آنان به الله و روز قیامت، سودی برای آنان نخواهد داشت.
  • در صورتی که انسان اسلام بیاورد، اعمال نیکی که در حال کفرش انجام داده، برای او نوشته می‌شود و در برابر آنها پاداش داده می‌شود.