Паёмбар (Салому дуруди Аллоҳ бар ӯ бод) мефармояд, ки меҳрубонӣ, бурдборӣ ва нармӣ дар гуфтор ва дар кирдор ҳамаро некутар ва зеботар мегардонад ва эҳтимоли расидан ба ниёз ва ҳоҷати шахсро наздиктар мекунад. Номеҳрубонӣ ва зиштрафторӣ сабаби бад шудан ва зиштӣ дар ҳар кор аст, ки эҳтимоли расидани шахс ба ҳадафашро боздорад ё роҳи расидан ба онро сахт ва душвортар созад.

• Ташвиқ ба рафтори нек ва меҳрубонӣ.
• Меҳрубонӣ ва нармӣ мардро зиннат мебахшад ва сабаби бурдборихо дар корҳои динӣ ва дунявии ӯ мегардад.

1. Асосӣ
2. Фазоил ва одоб
3. Фиқҳи ахлоқ
4. Ахлоқи писандида
5. Ҳадис

• Некӣ кардан ахлоқи хуб аст ва гуноҳ он аст, ки дар дилат нороҳатӣ биорад ва аз ошкор шуданаш дар байни мардум туро бадат ояд
• Ҳар кадоми шумо то он чиро, ки барои худ дӯст медорад, барои бародар (-и мусалмонаш) низ дӯст надорад, ҳанӯз имон наовардааст
• Ҳар кӣ ба мардум раҳм намекунад, Аллоҳ Таоло ба ӯ раҳм намекунад
• Касоне, ки меҳрубон ҳастанд, Аллоҳи Раҳмон ба онон раҳм хоҳад кард. Бар аҳли замин раҳм кунед, Он ки дар осмон аст ба шумо раҳм мекунад...