ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม อธิบายว่า: อัลลอฮ์ทรงเปรียบเทียบศาสนาอิสลามด้วยเส้นทางที่ตรงที่ยาวออกไป ไม่คดเคี้ยว และทั้งสองด้านของเส้นทางนี้มีกำแพงสองด้านหรือกำแพงสองด้านล้อมรอบทั้งสองด้าน และกำแพงเหล่านั้นคือขอบเขตของอัลลอฮ์ กำแพงทั้งสองนี้สลับกับประตู เปิดมันคือสิ่งห้ามต่างๆ ของอัลลอฮ์ และที่ประตูเหล่านั้นมีผ้าม่านซึ่งไม่แสดงให้ผู้สัญจรผ่านไปมาว่ามีใครบ้างที่อยู่ข้างในนั้น และที่ต้นเส้นทางนี้ก็มีผู้เรียกร้องชี้นำและแนะนำผู้คนและบอกพวกเขาว่า: จงเดินบนเส้นทางนั้น อย่าได้เอนเอียงไปทางขอบและด้านข้าง และผู้เรียกนี้คือคัมภีร์ของอัลลอฮ์ และมีผู้เรียกร้องอีกคนหนึ่งซึ่งอยู่เหนือเส้นทางนั้น และผู้เรียกร้องคนนี้ ทุกครั้งที่ผู้เดินบนเส้นทางจะเปิดม่านแค่เพียงน้อยนิดของประตูเหล่านั้น เขาก็จะตำหนิคนผู้นั้นและพูดกับเขาว่า "ความวิบัติจงประสบแก่เจ้า เจ้าอย่าเปิดมัน! เพราะถ้าเจ้าเปิดมัน เจ้าจะถลำเข้าไปในนั้น และเจ้าจะไม่สามารถห้ามตัวเองไม่ให้เข้าไปได้ และผู้เรียกคนนี้คือคำเตือนของอัลลอฮ์ในหัวใจของมุสลิมทุกคน