Гурӯҳе аз мушрикон назди Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) омаданд, дар ҳоле ки бисёр муртакиби қатлу зино шуда буданд, ба Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) гуфтанд: Он чи ту ба сӯи он даъват мекунӣ, яъне Ислом ва таълимоти он, чизи хубе аст, аммо ҳоли мо ки муртакиби ширк ва кабоир шудаем чӣ гуна аст ва оё ин каффорае дорад? Пас, ин ду оят нозил шуд ва Аллоҳ тавбаи мардумро бо вуҷуди гуноҳони бузург ва зиёд, пазируфт. Ва агар чунин намебуд, ба куфру туғёнашон идома медоданд ва вориди ин дин намешуданд.

• Фазилат ва азамати Ислом ва ин ки гуноҳони пеш аз худро нобуд мекунад.
• Фаровонии раҳмату мағфират ва омурзиши Аллоҳ нисбат ба бандагонаш.
• Ширк ва куштан ба ноҳақ ва зино кардан ҳаром аст ва ҳар касе муртакиби ин гуноҳон шавад, барояш таҳдид ва ваъид аст.
• Тавбаи самимӣ дар якҷоягӣ бо ихлос ва аъмоли нек ҳамаи гуноҳҳои бузург, аз ҷумла куфр ба Худои Таъолоро пок мекунад.
• Ноумедӣ ва маъюсӣ аз раҳмати Аллоҳ Таъоло ҳаром аст.

1. Асосӣ
2. Ақида
3. Номҳо ва аҳком
4. Ислом
5. Ҳадис

1. Асосӣ
2. Қуръони карим ва илмҳои он
3. Тафсири Қуръон
4. Тафсири оятҳо
5. Ҳадис

• Худованд мӯъмини некӯкорро зулм намекунад, барои амалҳои некаш дар дунё ато карда мешавад ва дар охират подоши нек барояш хоҳад дошт...
• Ислом бар панҷ асос бино ёфтааст
• Амр шудаам, ки бо мардум биҷангам, то ин ки онҳо гувоҳӣ диҳанд, ки маъбуде ба ҳақ нест ҷуз Аллоҳ ва ин ки Муҳаммад расули Аллоҳ аст ва намозро бигузоранд ва закот бидиҳанд...
• Ба дурустӣ, маро аз (коре) бузург суол кардӣ. Дар ҳақиқат ин (кор) танҳо бар касе осон аст, ки Худои Таъоло онро бар вай муяссар гардонад...