Nabigu -naxariis iyo nabadi korkiisa ha ahaatee- wuxuu reebay inuu qofka muslimka ahi dhoho: hadii Ilaahay ogolaado hebelna ogolaado." Ama hadii Ilaahay doono iyo hebel, Waayo doonista Ilaahay iyo iraadadiisu waa mid guud oo Isaga u gaara oo aan cidna lama wadaagto. Adeegsiga xarafka waaw oo loo adeegsado (iyo) wuxuu tusayaa oo loo fahmayaa in lala wadaagayo Ilaahay waxa uu xukumayo, iyo in cid lala simayo Ilaahay-isagaa nusqaan oo dhan ka hufane-. laakiin wuxuu oran: hadii Ilaahay ogolaado, ka dibna hebel ogolaado, oo wuxuu ka yeelayaa rabitaanka iyo doonista adoonku inay ku xiran tahay doonitaanka Ilaahay isagoo oranaya: xarafka (suma), oo macnihiisu yahay (ka dib), wuxuuna ka leexanayaa oo iska ilaalinayaa xarafka (waaw), waayo xarafka (suma) wuxuu faa'iidaynayaa oo loo fahmayaa ka daba gayn, iyo ka danbayn.

• Waa xaaraan hadalka: "wuxuu Ilaahay ogolaado ee adna aad ogolaato", iyo Ereyada la midka ah kuwaasoo laga fahmayo in Ilaahay wax lagu lamaaninaanyo, sida adeegsiga xarafka waaw, oo macnihiisu yahay (iyo), waayo hadalka noocaas ahi waa shirkiga ereyada iyo hadalka.
• Wuu banaan yahay hadalka: '' waxa Ilaahay ogolaado ka dibna aad ogolaato'', iyo ereyada u eg ee Ilaahay lagu larayo ereyga lagu dhawaaqi '' suma'', waayo ereygani macnihii laga cararayey ma laha.
• Ilaahay waxaa loo sugay Mashii`ada, Adoonkana waxaa loo sugay Mashii`ada, laakiin Mashii`ada addoonku tan Ilaahay ayey raacsan tahay, oo ma yeelan karo Mashii`ad tan Ilaahay ka madax banaan.
• Waxaa reeban in khalqiga lala wadaajiyo Mashii`ada Ilaahay ereyba ha ahaatee.
• Hadii uu rumaysan yahay qofka erayga oronaya in Mashii`ada adoonku la mid tahay Mashii`ada Ilaahay oo ay la siman yahay si guud ahaaneed, ama uu rumeeyo in adoonku leeyahay Mashii`a gaara oo tan Ilaahay ka baxsan, hadiise uu rumeeyo in Mashii`ada adoonku inay tan Ilaahay ka hoosayso, waa shiri yar.