ชายตาบอดคนหนึ่งมาหาท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม และกล่าวว่า โอ้ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ฉันไม่มีใครที่จะช่วยฉันและจูงมือฉันไปที่มัสยิดเพื่อละหมาดห้าเวลาทุกวัน เขาต้องการขอการอนุโลมจากท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม เพื่อให้เขาไม่ต้องละหมาดญะมาอะฮ์ ดังนั้นท่านก็อนุญาตให้เขา และเมื่อเขาได้หันหลังไป ท่านนบีเรียกชายผู้นั้นและถามว่า: เจ้าได้ยินเสียงอะซานที่เรียกให้ทำการละหมาดหรือไม่? เขากล่าวว่า ใช่ ท่านนบีกล่าวว่า "ดังนั้นก็จงตอบรับผู้ที่อะซานเรียกร้องไปสู่การละหมาดเถิด.

• จำเป็น (วาญิบ) ต้องละหมาดญะมาอะฮ์ เนื่องจากการอนุโลมนั้นจะไม่เป็นที่อนุญาตนอกจากสิ่งที่จำเป็นและวาญิบเท่านั้น
• คำกล่าวที่ว่า "ดังนั้น ก็จงตอบรับมัน" สำหรับผู้ที่ได้ยินเสียงอะซาน เป็นการบ่งบอกว่าการละหมาดญะมาอะฮ์นั้น เป็นสิ่งที่วาญิบ เพราะหลักของคำสั่งนั้น เป็นการแสดงถึงวาญิบ

1. หน้าหลัก
2. ฟิกฮ์และหลักวิชาฟิกฮ์
3. ฟิกฮุ อิบาดะฮฺ (ฟิกฮ์ที่เกี่ยวกับอิบาดะฮ์)
4. การละหมาด
5. ความประเสริฐของการละหมาดญะมาอะฮ์และฮุก่มต่าง ๆของมัน
6. หะดีษ

• “เมื่อการละหมาดเริ่มต้นขึ้นแล้ว จะไม่มีการละหมาดใด ยกเว้นการละหมาดภาคบังคับ(ฟัรฎู)เท่านั้น”...
• ผู้ใดที่ออกจากบ้านไปมัสยิดในตอนเช้าหรือตอนเย็น อัลลอฮ์จะทรงเตรียมที่พักในสวรรค์ให้แก่เขา ทุกครั้งที่เขาไปตอนเช้าหรือตอนเย็น...
• “แท้จริง การละหมาดสองเวลา (คือ ฟะญัรและอิชาอ์) นี้ เป็นการละหมาดที่หนักที่สุดสำหรับพวกมุนาฟิก (คนหน้าไหว้หลังหลอก) และหากพวกท่านรู้ถึงคุณค่าของมัน พวกท่านจะมาละหมาดแม้จะต้องคลานมาก็ตาม...
• “ผู้ใดที่กินกระเทียมหรือหัวหอม ก็ให้เขาแยกตัวออกไป - หรือท่านกล่าวว่า: ให้เขาแยกตัวออกไป - จากมัสยิดของเราและอยู่บ้าน”...