Ҳар вақт Паёмбар (Салому дуруди Аллоҳ бар ӯ бод) аз намоз берун мешуд, мегуфт: Астағфируллоҳ, астағфируллоҳ, астағфируллоҳ. (Яъне аз Худо омӯрзиш металабам) Сипас бо гуфтани "Бор илоҳо! Ту (аз ҳар айбу нуқсон) солим ҳасти ва саломати аз сӯйи Ту аст, бо баракат ҳастӣ эй соҳиби карам ва азамат" Худовандро ба бузургӣ ёд менамуд. Худованд дар сифоти худ комил ва аз ҳар айб ва нуқс муназзаҳ аст, танҳо аз Ӯ Таъоло аз шарри дунё ва охират амон мехоҳем, Ӯ Таъоло соҳиби азамат ва эҳсон аст, ки ба неъматҳояш дар ҳарду ҷаҳон ба афзунӣ бахшидааст.

• Астағфируллоҳ гуфтан пас аз ҳар намоз ва мунтазам анҷом додани он мустаҳаб аст.
• Истиғфор барои комил кардани ноқисиҳо дар ибодат ва ҷуброни (кӯтоҳиҳо дар) тоат ва тақсир дар он мустаҳаб аст.

1. Асосӣ
2. Фиқҳ ва усули фиқҳ
3. Фиқҳи ибодот
4. Намоз
5. Зикрҳои намоз
6. Ҳадис

• Паёмбар (Салому дуруди Аллоҳ бар ӯ бод) миёни ду саҷда мегуфт: "Худоё бар ман мағфират кун ва бар ман раҳм кун ва бар ман офият бибахш ва манро ҳидоят кун ва бар ман ризқу рӯзи ато фармо...
• Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) дар охири ҳар намози фарз
• Ҳаргоҳ Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) аз рукуъ бар мехост, чунин мегуфт: "Самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ
• баъд аз ҳар намоз ин зикр вирди забони Паёмбар (Салому дуруди Аллоҳ бар ӯ бод) буд