Ҳаргоҳ Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) аз рукуъ бар мехест, чунин мегуфт: "Самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ", яъне: Он ки ҳамди Аллоҳ Таъолоро ба ҷой оварад, Аллоҳ низ ӯро истиҷобат мекунад ва ситоиши ӯро мепазирад ва барояш аҷру савоб медиҳад. Сипас ҳамди Аллоҳро ин гуна ба ҷой меовард: "Аллоҳумма раббано лакал-ҳамд милъас-самовоти ва милъал - арзи ва милъа мо шиъта мин шайъин баъд" (Аллоҳ шунид он киро ҳамдаш гуфт. Бор илоҳо ва Парвардигоро! Ҳамд аз они Туст ба пурии осмонҳо ва ба пурии замин ва ба пурии ҳар он чи Ту пас аз он бихоҳӣ). Яъне, ҳамде, ки осмонҳо ва замин ва байни онҳоро пур мекунад ва ҳар чизеро, ки Аллоҳ бихоҳад пур мекунад.

• Баёни он чизе, ки намозгузор вакте сарашро аз рукуъ баланд мекунад, чӣ гӯяд ва гуфтанаш мустаҳаб аст.
• Машруъ будани эътидол баъд аз бархостан аз рукуъ, чунки ин зикрро гуфта наметавонад, магар ин ки рост ва комил истода бошад ва ором гирад.
• Гуфтани ин зикр дар ҳама намозҳо ҷоиз аст, хоҳ намози фарзӣ бошад ё нафлӣ.

1. Асосӣ
2. Фиқҳ ва усули фиқҳ
3. Фиқҳи ибодот
4. Намоз
5. Зикрҳои намоз
6. Ҳадис

• баъд аз ҳар намоз ин зикр вирди забони Паёмбар (Салому дуруди Аллоҳ бар ӯ бод) буд
• Аллоҳумма Анта Салом ва минка салом, таборакта зул-ҷалоли вал-икром
• Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) дар охири ҳар намози фарз
• Паёмбар (Салому дуруди Аллоҳ бар ӯ бод) миёни ду саҷда мегуфт: "Худоё бар ман мағфират кун ва бар ман раҳм кун ва бар ман офият бибахш ва манро ҳидоят кун ва бар ман ризқу рӯзи ато фармо...