Усмон ибни Абулос (разияллоҳу анҳу) назди Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) омад ва гуфт: Эй Расули Аллоҳ! Миёни ман ва намозам шайтон даромад ва маро аз хушуъ дар намозам боз дошта аст ва сабаб шудааст, ки дар хонданам иштибоҳ кунам ва дучори шак шавам. Пас Расули Аллоҳ (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) ба ӯ фармуд: Он шайтоне аст, ки Хинзаб ном дорад, ҳаргоҳ чунин ёфтӣ ва ӯро эҳсос кардӣ, ба Аллоҳ паноҳ бибар ва се бор ба тарафи чапат бо андаке аз оби даҳон туф кун. Усмон мегӯяд: Ман ин корро кардам ва Аллоҳ онро аз ман бартараф сохт. (Манзур аз туф кардан, пуф кардан бо андаке аз оби даҳон аст).

• Аҳамияти хушуъ ва ҳузури қалб дар намоз ва ин ки шайтон талош мекунад, ки дар он иштибоҳ ва шак эҷод кунад.
• Ҳангоми васвасаи шайтон дар намоз, ба Аллоҳ паноҳ бурдан (Аъузу биллоҳ гуфтан) ва дар тарафи чап се бор бо андаке аз оби даҳон туф кардан мустаҳаб аст.
• Тавзеҳ дар бораи он ки саҳобагон (разияллоҳу анҳум) ҳар мушкилие ба сарашон меомад ба назди Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) меомаданд, то онро барояшон ҳал кунад.
• Зиндагии дилҳои саҳобаҳо ва ин ки ғами онҳо дар бораи охират буд.

1. Асосӣ
2. Ақида
3. Имон ба фариштагон
4. Ҷин
5. Ҳадис

1. Асосӣ
2. Фазоил ва одоб
3. Фазоил
4. Фазоили зикр
5. Ҳадис

1. Асосӣ
2. Фазоил ва одоб
3. Фиқҳи дуоҳо ва зикрҳо
4. Зикрҳо дар бораи пешомадҳо
5. Ҳадис

• Забонатро ҳамеша бо зикри Аллоҳ тар нигаҳдор
• Ҳаргоҳ садои муаззинро шунидед, монанди он чи мегӯядро бигӯед, сипас бар ман дуруд бифиристед
• Забонатро ҳамеша бо зикри Аллоҳ Таъоло тар нигаҳдор
• Ҳар кас даҳ бор "Ло илоҳа иллаллоҳу ваҳдаҳу ло шарика лаҳу лаҳул-мулк ва лаҳул-ҳамд ва ҳува ало кулли шайъин қадир