නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් සලාතයේ රුකූඋහි සිට එතුමාණන්ගේ කොන්ද ඔසවා ගත් විට "සමිඅල්ලාහු ලිමන් හමිදා'* යැයි පවසයි එනම්: කවරෙකු උත්තරීතර අල්ලාහ්ට ප්‍රශංසා කළේ ද ඔහු වෙනුවෙන් අල්ලාහ් ප්‍රතිචාර දක්වනු ඇත. ඔහුගේ ප්‍රශංසා කිරීම පිළිගෙන ඔහුට කුසල් පිරිනමනු ඇත. පසුව මෙසේ තවදුරටත් අල්ලාහ්ව ප්‍රශංසා කරයි: 'අල්ලාහුම්ම රබ්බනා වලකල් හම්දු මිල්අස් සමාවාති වමිල්අල් අර්ළි වමිල්අ මා ෂිඃත මින් ෂෙයිඉන් බඃද්" එනම්: අහස්, මහපොළොව හා ඒ දෙක අතර ඇති දෑ පුරාවටම, අල්ලාහ් අභිමත කරන දෑ පුරාවරටම ඇති ප්‍රශංසාවන්ය.

• සලාතය ඉටු කරන්නා රුකූඋ ඉරියව්වෙන් නැගිටින විට එහි පැවසීමට වැදගත් වන දෑ විස්තර කිරීම.
• රුකූඋ ඉරියව්වෙන් හිස එසවීමෙන් පසු ඉඃතිදාලය හා එහි මද වේලාවක් තැන්පත් වීම ආගමානුගත කරන ලද්දකි. හේතුව මෙම දික්රය ඉඃතිදාලයට පැමිණ මද වේලාවක් රැඳී සිටීමෙන් තොරව පැවසිය හැකි නොවන බැවිනි.
• අනිවාර්යය සලාතයක් හෝ වේවා සුන්නා සලාතයක් හෝ වේවා සියලුම සලාත්වල දී මෙම සිහිකිරීම පැවසීම ආගමානුගත කරන ඇත.

1. මුල් පිටුව
2. ආගමික නීති හා එහි මූලධර්ම
3. වත්පිළිවෙත් පිළිබඳ ආගමික නීති
4. සලාතය
5. සලාතය ඉටු කරන ආකාරය
6. නබි වදන

1. මුල් පිටුව
2. ආගමික නීති හා එහි මූලධර්ම
3. වත්පිළිවෙත් පිළිබඳ ආගමික නීති
4. සලාතය
5. සලාතය තුළ කිවයුතු (දික්ර්) තෙපලීම්
6. නබි වදන

• (අහෝ අල්ලාහ්! ඔබේ කෝපය වෙනුවට ඔබේ පිළිගැනීම තුළින් ද ඔබේ දඬුවම වෙනුවට ඔබේ සුවය තුළින්ද සැබැවින්ම මම ආරක්ෂාව පතමි. තවද මම ඔබෙන් වූ ආරක්ෂාවද ඔබෙන් පතමි. ඔබ ඔබව ප්‍රශංසා කළ පරිදිම ඔබට ප්‍රමාණවත් තරමට ප්‍රශංසා කිරීමට මට නො හැක.ෙ)...
• “ඉමාම් ආමීන් යැයි පැවසූ විට නුඹලා ද ආමීන් පවසනු. හේතුව කවරෙකුගේ ආමීන් පැවසීම මලක්වරුන්ගේ ආමීන් පැවසීමට සැසදෙන්නේ ද ඔහු පෙර කළ පාපයන් සඳහා ඔහුට සමාව දෙනු ලබන්නේය."...
• “සැබැවින්ම අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) සලාතය ආරම්භ කරන විට ද රුකූඋ සඳහා අල්ලාහු අක්බර් යැයි තක්බීර් පවසන විට ද තම දෑත් තම උරහිස ට සමාන්තර ව ඔසවන්නෙකු වූහ...
• අල්ලාහ්ගේ දූතයාණන් (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) සෑම සලාතයකට පසුවම මෙසේ තහ්ලීල් පවසන්නෙකු ලෙස සිටයහැයි මෙතුමා තවදුරටත් පවසා සිටියහ...