چون پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ پشت خود را از رکوع در نماز بلند می‌کرد می‌فرمود: «سَمِعَ اللهُ لِمَنْ حَمِدَهُ» یعنی: آنکه حمد الله تعالی را به جای آورد، الله نیز او را استجابت می‌کند و ستایش او را می‌پذیرد و به او اجر و ثواب می‌دهد، سپس حمد الله را اینگونه به جا می‌آورد که: «اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ، مِلْءَ السَّمَاوَاتِ وَمِلْءَ الْأَرْضِ وَمِلْءَ مَا شِئْتَ مِنْ شَيْءٍ بَعْدُ» یعنی: حمدی که آسمان‌ها و زمین و ما بین آنها را پر می‌کند و هرچیزی را که الله بخواهد پر می‌کند.

• بیان آنچه مستحب است نمازگزار پس از بلند کردن سرش از رکوع بگوید.
• مشروعیت اعتدال (کامل ایستادن) و طمانینه پس از برخاستن از رکوع؛ زیرا در صورتی می‌تواند این ذکر را بگوید که کامل ایستاده باشد و آرام گیرد.
• این ذکر در همهٔ نمازهای فرض یا نفل مشروع است.

1. صفحه ی اصلی
2. فقه و اصول فقه
3. فقه عبادات
4. نماز
5. واجبات نماز
6. بروز رسانی

1. صفحه ی اصلی
2. فقه و اصول فقه
3. فقه عبادات
4. نماز
5. صفت نماز
6. بروز رسانی

1. صفحه ی اصلی
2. فقه و اصول فقه
3. فقه عبادات
4. نماز
5. ذكرهاى نماز
6. بروز رسانی

• هرگاه رسول الله صلی الله علیه وسلم تکبیر می گفت، دست هايش را تا مقابل گوش هايش بلند می کرد؛ و چون به رکوع می رفت دست هايش را تا مقابل گوش هايش بلند می کرد....
• خواندن این دعا را در پی هر نماز ترک نکن: اللَّهُمَّ أَعِنِّي عَلَى ذِكْرِكَ وَشُكْرِكَ وَحُسْنِ عِبَادَتِكَ»: «بارالها، مرا در ذکر و یادت و شکر و سپاست و عبادت نیکویت یاری بفرما...
• چون خواستید نماز بگزارید صف‌های خود را [به نیکی] برپا دارید، سپس یکی از شما امامت‌تان را بر عهده گیرد و چون تکبیر گوید، تکبیر گویید
• درحالی‌که کف دستم بين دو کف دستان رسول الله ـ صلى الله عليه وسلم ـ بود، تشهد را همچون سوره‌ای از قرآن به من آموخت