Паёмбар (Салому дуруди Аллоҳ бар ӯ бод) аз Парвардигор ривоят мекунад, ки агар банда гуноҳ кунад ва сипас бигӯяд: Парвардигоро гуноҳи маро бибахш, Худованд мефармояд: бандаи ман гуноҳ кард ва донист Парвардигоре дорад гуноҳро мебахшад ва онро мепӯшонад, ё барои гуноҳ муҷозот мекунад, пас ӯро мавриди мағфират қарор додам. Банда боз муртакиби гуноҳ шуд ва гуфт: Парвардигоро гуноҳи маро бибахш, Худованд мефармояд: бандаи ман гуноҳ кард ва донист ӯ Парвардигоре дорад, ки гуноҳро мебахшад ва онро мепӯшонад ва аз он дар мегузарад, ё барои гуноҳ муҷозот низ мекунад, пас Ман бандаамро бахшидам. Банда боз муртакиби гуноҳ шуд ва гуфт: Парвардигоро гуноҳи маро бибахш, Худованд мефармояд: бандаам гуноҳ кард ва донист, ки ӯ Парвардигоре дорад, ки гуноҳро мебахшад ва онро мепӯшонад ва аз он мегузарад, ё инки барои гуноҳ муҷозот мекунад, пас бандаамро бахшидам. То замоне, ки банда пас аз ҳар гуноҳ аз он даст мекашад ва пушаймон мешавад ва тасмим барои барнагаштан ба гуноҳ мекунад, аммо нафсаш бар ӯ ғолиб меояд ва боз дар гуноҳ воқеъ мешавад, ва боз тавба мекунад ӯро мебахшам, зеро тавба ончи пеш аз он будро аз байн мебарад.

• Вусъати раҳмати Худованд бар бандагон, новобаста аз инки инсон чи кор мекунад ва ба чи андоза гуноҳ мекунад чун рӯй ба Худо меорад ва тавба мекунад, Худованд тавбаи ӯро мепазирад.
• Мӯъмин умед ба омӯрзиши Худованд дорад ва аз азоби Ӯ метарсад, шитобон ба сӯи тавба рӯй меорад ва ба гуноҳ идома намедиҳад.
• Шартҳои тавбаи дуруст: тарки гуноҳ, пушаймонӣ ва азми бознагаштан ба гуноҳ. Агар тавба аз зулм бар мардум, дар мол, номус, ё ҷони онҳо бошад шарти чаҳорум изофа мешавад, ки иборат аст аз: ҳалолият хостан (талаби ҳалол кардан, пиҳил кардан) аз соҳиби ҳақ ва ё додани ҳаққи ӯст.
• Аҳамияти шинохти Аллоҳ Таъоло, ки бандаро аз масоили динаш огоҳ месозад, ҳаргоҳ гуноҳ кард тавба мекунад, ноумед намешавад ва зиёдаравӣ намекунад.