Nabigu scw wuxuu rabigii ka wariyey inuu adoonku markuu dambi falo ee uu dhoho: Allahayow ii dambi dhaaf, inuu Ilaahay dhahayo: adoonkaygaa dambi falay, oo ogaaday inuu leeyahay Rabi dambiga dhaafa, kaasoo astura oo u dhaafa dambiga, ama ku ciqaaba, waan kuu dambi dhaafay. Hadana wuu ku noqdea adoonku oo wuu dambaabay, wuxuuna dhahay: Rabiyoow ii dami dhaaf, Ilaahay ayaa dhahay: adoonkaygaa dambi ku dhacay, wuxuuna ogaaday inuu leeyahay Rabi dambiga dhaafa, oo astura una dhaafa adoonkiisa, ama ku ciqaaba, waan u dambi dhaafay adoonkayga. Hadana wuu ku noqday adoonkaygu oo dambaabay, wuxuuna dhahay: Rabiyoow ii dami dhaaf, Ilaahay ayaa wuxu dhahay: adoonkaygaa dambi ku dhacay, wuxuuna ogaaday inuu leeyahay Rabi dambiga dhaafa, oo astura una dhaafa adoonkiisa, ama ku ciqaaba, waan u dambi dhaafay adoonkayga, ha sameeyo waxa uu doono kol haduu markuu dambi falaba ka istaagayo, kana murugoonayo, go;aansanayo in aanu ku laaban doonin, laakiin naftiisu ka adkaanayso, dambigiina ku dhacayo, intuu sidaa yahay oo dambaabayo kana tawbo keenayo waan u dambi dhaafi, tawbadaa baabi'isa wixii ka horeeyey.

• Naxariista Ilaahay siiyey adoomadiisa waa waasac, dadkuna si kasta oo ay u dambaabaan hadii ay ka towba keenaan ee ay Ilaahay u soo noqdaan wuu ka towbo aqbalaa.
• Mu'uminka Ilaahay rumeyey wuxuu rajo ka qabaa cafinta rabigiis, ciqaabtiisana wuu ka cabsadaa, towbada ayuu u degdegaa oo macsida kuma sii jiro.
• Shuruuda towbada saxda ahi waa: dambiga oo la joojiyo, lagana qoomameeyo, oo la go`aansado inaan lagu laaban dambiga, hadayse tahay towbadu dulmi laga galay adoomada, sida maalka, cirdiga-sharafka qofka, iyo naftaba, shardi kale oo afraad baa ku biiraya, kaasoo ah ka xalaashiga qofkii xaqa iska lahaa, ama in la siiyo xaqiisa.
• Muhimada aqoonta Ilaahay taaoo ka yeelaysa adoonka mid aqoon u leh diintiisa oo marwalba oo uu dambaabo u towba keena Ilaahay, oo aanu quusan kuna sii jirin dambiga.