explain-icon

Shpjegimi

Aishja dhe Ibën Abasi (Allahu qoftë i kënaqur me ta!) na tregojnë se, kur Profetit ﷺ i afrua vdekja, vendosi një copë pëlhure në fytyrën e tij, e, kur e kishte të vështirë frymëmarrjen për shkak të agonisë së vdekjes, e hoqi nga fytyra dhe në atë gjendje të rëndë tha: "Allahu i mallkoftë hebrenjtë e të krishterët dhe i dëboftë nga mëshira e Tij, për shkak se ndërtuan xhami mbi varret e profetëve të tyre!" Sikur të mos ishte kjo çështje e rrezikshme, nuk do të përmendte një gjë të tillë në këtë gjendje, prandaj Profeti ﷺ e ndaloi umetin e tij që të mos u shëmbëllejnë atyre në këtë vepër, sepse është një vepër e hebrenjve dhe e të krishterëve, dhe se është shteg që çon drejt shirkut ndaj Allahut të Lartmadhëruar.

explain-icon

Mësime nga hadithi

  • Ndalesa që varret e profetëve dhe njerëzve të mirë të shndërrohen në faltore, që bëhet namaz në to për hir të Allahut, sepse kjo është mjet që dërgon në shirk (idhujtari).
  • Interesimi i madh dhe kujdesi i të Dërguarit të Allahut ﷺ për teuhidin dhe frika e tij nga madhërimi i varreve, sepse kjo çon drejt shirkut.
  • Lejimi i mallkimit të hebrenjve e të krishterëve dhe atyre që veprojnë njëjtë si ata, duke ndërtuar mbi varre dhe duke i shndërruar ato në faltore.
  • Ndërtimi mbi varre është një nga traditat e hebrenjve dhe të krishterëve, prandaj hadithi e ndalon shëmbëllimin me ta.
  • Nga shndërrimi i varreve në faltore - xhami është namazi në to dhe në drejtim të tyre, edhe nëse nuk është ndërtuar faltore (mbi to).