ආඉෂා රළියල්ලාහු අන්හා තුමිය අපට මෙසේ දන්වා සිටියාය. නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් හට මරණය ළඟා වූ අවස්ථාවේ එතුමාණෝ තම මුහුණ මත රෙදි කැබැල්ලක් එළීය. මරණයේ වේදනාව හේතුවෙන් හුස්ම ගැනීමට එතුමාණන්ට අපහසු වූ විට තම මුහුණින් එය ඉවත් කර ගත්හ. එම බරපතල අවස්ථාවේ එතුමාණෝ "යුදෙව්වන්ට හා කිතුනුවන්ට අල්ලාහ් ශාප කරත්වා! ඔහුගේ කරුණාවෙන් ඔවුන් දුරස් වූවෝය. එය ඔවුන් ඔවුන්ගේ නබිවරුන්ගේ සොහොන් දේවස්ථාන බවට පත් කර ගත් බැවිනි." යැයි පැවසූහ. එය බරපතල කරුණක් නොවී නම්, එම තත්ත්වයේ එතුමාණන් ඒ ගැන පවසන්නට නොවීය. ඒ අනුව, එවැනි ක්‍රියාවන්ට සමාන දැයින් තම ප්‍රජාව නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් වැළැක්වූහ. එය යුදෙව් හා කිතුනුවන්ගේ ක්‍රියාවලිය විය. එමෙන්ම එය අල්ලාහ්ට ආදේශ කිරීම වෙත යොමු කරන පහත් ක්‍රියාවක් විය.

• නබිවරුන්ගේ හා දැහැමියන්ගේ සොහොන් අල්ලාහ්ට නැමදුම් කිරීම සඳහා දේවස්ථාන බවට පත් කර ගැනීමේ තහනම. හේතුව සැබැවින්ම එය දේව ආදේශය වෙත යොමු කරන මාධ්‍යයක් වන බැවිනි.
• අල්ලාහ්ගේ දූතයාණන්ගේ දැඩි උනන්දුව, ඒකදේවවාදය කෙරෙහි එතුමාණන් දැක්වූ සැලකිල්ල සහ සොහොන් වන්දනාව කෙරෙහි ඇති බිය; මක්නිසාද යත් එය බහුදේවවාදයට මග පාදන කරුණක් වන බැවිනි.
• යුදෙව්වන් හා කිතුනුවන් මිනීවලවල් මත ගොඩනැගිලි ඉඳි කොට, ඒවා දේවස්ථාන බවට පත් කර ගැනීම හේතුවෙන් ඔවුන්ට හා ඒ හා සමාන ක්‍රියාවන්හි නිරත වන්නන්හට දොස් නැගීමේ අවසරය.
• මිනීවලවල් මත සොහොන් තැනීම යුදෙව් හා කිතුනුවන්ගේ පිළිවෙතයි. ඔවුනට සමානව කටයුතු කිරීම මෙම හදීසයේ තහනම් කර ඇත.
• මිනී වලවල් සලාත් ඉටු කරන දේවස්ථාන ලෙස ගැනීමත් ඒ මත දේවස්ථානයක් ඉදි නොකළ ද එය නැමදුම් කරන දිශාවක් බවට පත් කර ගැනීමත් තහනම් වේ.

1. මුල් පිටුව
2. ප්රතිපත්තිය
3. කීර්තිමත් උත්තරීතර අල්ලාහ් පිළිබඳ විශ්වාසය
4. දේවත්වයේ ඒකීයකරණය
5. නබි වදන

• ඔවුන් ජන සමූහයකි. ඔවුන් අතර දැහැමි ගැත්තෙකු හෝ දැහැමි මිනිසකු හෝ මිය ගිය විට ඔහුගේ මිනිවළ මත ඔවුහු දේවස්ථාන ඉදි කළෝය...
• කවරෙකු සුර එල්ලන්නේ ද සැබැවින්ම ඔහු අල්ලාහ්ට ආදේශ කළේය
• “නුඹලා මිනීවළවල් මත වාඩි නොවනු. ඒ දෙසට හැරී සලාත් ඉටු නොකරනු
• නියත වශයෙන්ම නබි (සල්ලල්ලාහු අලය්හි වසල්ලම්) තුමාණෝ අගුණ බලන්නෙකු නොවූහ.