Оиша ва ибни Аббос (разияллоҳу анҳум) моро хабар доданд, ки ҳангоме марг ба Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) наздик шуд, пораи матоъеро ба рӯйи худ мегузошт ва агар нафаскашӣ ба сабаби сакароти мавт барояш душвор мегашт онро аз чеҳрааш дур мекард ва дар он ҳолати сахт гуфт: Худованд яҳуду насороро лаънат кунад ва аз раҳматаш дур кунад. Зеро онон бар сари қабрҳои паёмбаронашон масҷидҳо сохтанд ва агар хатарнокӣ ва аҳамияти ин масъала намебуд, дар чунин шароите онро зикр намекарданд. Барои ҳамин Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) умматашро аз монанд кардан ба онон дар ин кор наҳйи кардаанд. Зеро ин амали яҳудиён ва насрониён аст ва василае аст барои ширк ба Аллоҳи бузург.

• Манъи қарор додани қабрҳои паёмбарон ва солеҳон ба монанди масҷидҳое, ки дар он намоз баргузор мешавад. Зеро ин василае ба сӯи ширк аст.
• Таваҷҷуҳи шадиди Расули Аллоҳ (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) ва таваҷҷуҳашон ба тавҳид ва тарсашон аз бузургдошти қабрҳо. Зеро ин ба ширк оварда мерасонад.
• Яҳудиён ва насрониён ва ҳар касе монанди онон бар болои оромгоҳҳо масҷид месозанд, лаънат карданашон ҷоиз аст.
• Бино сохтан бар қабрҳо аз суннати яҳудиён ва насрониён аст. Ва дар ҳадис аз монанд шудан ба онон наҳйи шудааст.
• Аз ҷумлаи қарор додани қабрҳо ба унвони масҷид он аст, ки назди ин қабрҳо ва ба сӯи онҳо намоз хонда шавад, ҳатто агар масҷиде бар рӯйи он сохта нашавад.

1. Асосӣ
2. Ақида
3. Имон ба Аллоҳи бузург
4. Тавҳиди улуҳият
5. Ҳадис

• Ҳар шутур, ки дар гардан ресмон ва гарданбанд дорад бурида шавад
• Бидонед ман ба даргоҳи Аллоҳ бароат ҷустаам, ки аз миёни шумо халиле (дӯсте) дошта бошам, зеро Аллоҳ таоло маро халили худ гардонидааст, чунончи Иброҳимро халили худ гардонида буд...
• Дар ситоиши ман зиёдаравӣ накунед, чунончи насоро дар ситоиши писари Марям зиёдаравӣ карданд, ман бандаи Аллоҳ ҳастам, бинобар ин бигӯед: фиристода ва бандаи Аллоҳ...
• Ҳар касе "Ло илоҳа иллаллоҳ" гӯяд ва ончи ғайр аз Аллоҳ парастиш мешавад инкор кунад, мол ва хунаш ҳаром мешавад ва (боқӣ) ҳисобаш назди Аллоҳ аст...