Паёмбар (Салому дуруди Аллоҳ бар ӯ бод) мефармояд, ки ҳар кас бо забонаш "Ло илоҳа иллаллоҳ" бигӯяд ва гувоҳӣ диҳад, ки "Нест маъбуди барҳақ магар Аллоҳ" ва ончи ғайр аз Аллоҳ парастида мешавад, инкор кунад ва аз ҳама динҳо ҷуз Ислом безорӣ ҷӯяд, мол ва ҷонаш бар мусалмонон ҳаром аст ва ҷуз амали зоҳирӣ дигар амалҳои ӯ марбути мо бандагон нест, ҷон ва моли ӯ дар амон аст, магар инки муртакиби ҷиноят шавад, ки ба муқтазои аҳкоми Ислом муҷозоти ӯ лозим меояд. Ҳисоби ӯ дар қиёмат назди Аллоҳ аст, агар дар имонаш содиқ буд сазовори подош ва агар мунофиқ буд сазовори азоб аст.

• Гуфтани "Ло илоҳа иллаллоҳ" ва инкори ҳар ончи ғайри Аллоҳ парастида мешавад, шарти ворид шудан ба Ислом аст.
• Мақсуд аз (Ло илоҳа иллаллоҳ) инкори ҳар чи ғайри Аллоҳ парастиш карда мешавад аст, ба монанди бутҳо, қабрҳо ва ғайра ва танҳо Худоро ибодат кардан аст.
• Касе танҳо Худоро ибодат кунад ва дар зоҳир пойбанд ба аҳкоми шариат бошад, бояд ба ҳоли худ гузошта шавад, магар инки аз ӯ хилофи ончи зикр шуд ошкор шавад.
• Мол, хун ва номуси мусалмон ҳаром аст, магар аз рӯи ҳақ.
• Қазоват дар дунё бар асоси зоҳир ва дар охират бар асоси ният ва мақсадҳост.

1. Асосӣ
2. Ақида
3. Имон ба Аллоҳи бузург
4. Тавҳиди улуҳият
5. Ҳадис

• Бидонед ман ба даргоҳи Аллоҳ бароат ҷустаам, ки аз миёни шумо халиле (дӯсте) дошта бошам, зеро Аллоҳ таоло маро халили худ гардонидааст, чунончи Иброҳимро халили худ гардонида буд...
• Ҳар касе дар ҳоле бимирад, ки ба Худованд шарик наовардааст, вориди биҳишт мешавад, ва ҳар касе дар ҳоле бимирад, ки ба Худованд шарик қоил бошад вориди дӯзах хоҳад шуд...
• Оё туро ба коре нафиристам, ки Паёмбар (Салому дуруди Аллоҳ бар ӯ бод) маро барои анҷоми он фиристода буд? Инки ҳеҷ муҷассамаеро боқӣ нагузорӣ ва ҳар қабри баландро дидӣ онро ҳамвор созӣ...
• Хушбахттарини мардум дар рӯзи қиёмат ба шафоати ман касе аст, ки аз самими қалб ва ҷон "Ло илоҳа иллаллоҳ" бигӯяд