Паёмбар (Салому дуруди Аллоҳ бар ӯ бод) аз нишастан бар қабрҳо наҳй фармуданд. Ҳамчунин аз намоз хондан ба сӯи қабрҳо наҳй фармуданд, яъне қабр дар тарафи қиблаи намозгоҳ бошад, зеро он яке аз василаҳои ширк аст.

• Намоз хондан дар қабристон ё миёни қабрҳо ва ё ба сӯи қабрҳо наҳй шудааст, магар намози ҷаноза, ки бо суннат собит аст.
• Манъи намоз ба сӯи қабрҳо, бинобар ҷилавгирӣ аз расидан ба ширк аст.
• Ислом зиёдаравӣ дар мавриди қабрҳо ва беэҳтиромӣ нисбати онро манъ кардааст, пас на ифрот (зиёдаравӣ) шавад ва на тафрит (бепарвоӣ).
• Ҳурмати мусалмон ҳамоно пас аз маргаш низ боқист, чунончи Паёмбари Худо (Салому дуруди Аллоҳ бар ӯ бод) мефармояд: (Шикастани устухони мурда монанди шикастани он дар ҳоли зинда буданаш аст).

1. Асосӣ
2. Ақида
3. Имон ба Аллоҳи бузург
4. Тавҳиди улуҳият
5. Ҳадис

• Ҳаққи Худованд бар бандагонаш он аст, ки Ӯро ибодат кунанд ва чизеро шарики Ӯ қарор надиҳанд, ва ҳаққи бандагон бар Худованд он аст, ки Ӯ Таъоло онҳоро дар ҳоле,ки ба Ӯ таъоло шарик қоил нашудаанд азоб надиҳад...
• Дар ситоиши ман зиёдаравӣ накунед, чунончи насоро дар ситоиши писари Марям зиёдаравӣ карданд, ман бандаи Аллоҳ ҳастам, бинобар ин бигӯед: фиристода ва бандаи Аллоҳ...
• Ҳар касе "Ло илоҳа иллаллоҳ" гӯяд ва ончи ғайр аз Аллоҳ парастиш мешавад инкор кунад, мол ва хунаш ҳаром мешавад ва (боқӣ) ҳисобаш назди Аллоҳ аст...
• Ҳар шутур, ки дар гардан ресмон ва гарданбанд дорад бурида шавад