از ابومَرثَد غَنَوی ـ رضی الله عنه ـ روایت است که گفت: رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ فرمود: «لَا تَجْلِسُوا عَلَى الْقُبُورِ، وَلَا تُصَلُّوا إِلَيْهَا»: «بر روی قبور ننشینید و به سوی آن نماز نگزارید».
صحیح است - به روایت مسلم
پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ از نشستن بر روی قبور نهی کرده است.
چنانکه از نماز گزاردن به سوی قبور نیز نهی کرده است، به این صورت که قبر در جهت قبلهٔ نمازگزار باشد، زیرا این کار از وسایل منتهی به شرک میباشد.
از نکات این حدیث
نهی از نماز خواندن در قبرستانها یا بین قبور یا به سوی آن مگر در نماز جنازه، چنانکه در سنت ثابت است.
نهی از نماز به سوی قبور از باب سد ذریعهٔ شرک است.
اسلام از غلو در احترام به قبور و همچنین بیاحترامی به آن نهی کرده است، یعنی نه افراط و نه تفریط.
حرمت مسلمان پس از مرگ او نیز باقی است، به دلیل این حدیث نبوی که میفرماید: «كَسْرُ عَظْمِ المَيّت كَكَسْرِه حيًّا»: «شکستن استخوان میت مانند شکستن آن درحال زنده بودن اوست».