از طارق بن اَشْیَم اَشجَعی ـ رضی الله عنه ـ روایت است که گفت: شنیدم که رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ می‌فرمود: «مَنْ قَالَ: لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ، وَكَفَرَ بِمَا يُعْبَدُ مِنْ دُونِ اللهِ حَرُمَ مَالُهُ وَدَمُهُ، وَحِسَابُهُ عَلَى اللهِ»: «کسی که «لَا إِلَهَ إِلَّا الله» بگوید و به آنچه جز الله عبادت مى‌شود كافر شود، مال و خونش حرام مى‌شود و حساب او بر عهدهٔ الله خواهد بود». صحیح است - به روایت مسلم
explain-icon

شرح

پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ خبر می‌دهد که هرکس با زبانش بگوید و شهادت دهد که: «لا اله الا الله» یعنی معبود به حقی نیست جز الله؛ و به آنچه جز الله عبادت می‌شود کفر ورزد و از همهٔ ادیان جز اسلام تبری جوید، مال و جانش بر مسلمانان حرام است؛ و جز ظاهر عملش چیزی به ما مربوط نیست و دیگر مالش ستانده نمی‌شود و خونش ریخته نمی‌گردد مگر آنکه جرم یا جنایتی انجام دهد که به موجب احکام اسلام مجازات او به این صورت واجب گردد. و الله متعال در روز قیامت عهده‌دار حساب اوست که اگر صادق باشد به او پاداش می‌دهد و اگر منافق باشد، عذابش می‌کند.

explain-icon

از نکات این حدیث

  • گفتن و بر زبان آوردن لا اله الا الله و کفر ورزیدن به هر آنچه جز الله عبادت می‌شود، شرط وارد شدن به اسلام است.
  • «لا اله الا الله» به معنای کفر ورزیدن به هر چیزی است که جز الله عبادت شود، بت باشد یا قبر یا هر چیز دیگری؛ و عبادت الله متعال به یگانگی.
  • هرکه توحيد را قبول كند و به ظاهر شريعت پايبند شد، واجب است که دست از او برداشت تا آنکه خلاف آن در او آشكار و نمايان شود.
  • حرمت مال و خون و آبروی مسلمان مگر بنا بر حقی.
  • حکم و قضاوت در دنیا بنابر ظاهر است و در آخرت بر اساس نیت و مقاصد.