مسلمانانو به د رسول الله صلی الله علیه وسلم په وخت کې او له هغه وروسته د خلفاوو راشدینو په دوره کې د کوچنیانو او بوډاګانو له خوا د یو صاع خوراک په اندازه د فطر صدقه ورکوله. د هغوی خواړه وربشې، ممیز، کورت او خرما وې. د یوه صاع اندازه څلور امداد ده او یو مد د معتدل سړي د لاسونو د ډکوالي سره برابر دی (لپه). کله چې معاويه رضي الله عنه د خليفه په حیث مدينې ته راغی او شامي غنم زیات شوي وو نو ویې فرمایل: زما په اند د شام دوه لپې غنم (نیم صاع) د خرماوو د یو صاع سره برابر دي، نو خلکو یې په وینا عمل وکړ. ابو سعید الخدري رضي الله عنه وویل: زه چې یم نو څنګه مې چې پخوا د رسول الله صلی الله علیه وسلم په وخت کې سرسایه ورکوله په همغه اندازه یې له دې وروسته هم ورکوم، تر څو چې ژوندی یم.

• د رسول الله صلی الله علیه وسلم په زمانه کې د فطر د صدقې اندازه یو صاع (پیمانه) خواړه وو که څه هم جنس او قیمت به یې سره بېلابېل و.
• د انسان لپاره هر ډول خواړه د فطر صدقه کېدلی شي، خو دا څلور ډوله یې په ځانګړي ډول له دې امله ذکر کړل چې دا د رسول الله صلی الله علیه وسلم په زمانه کې د خلکو خوراک وو.
• د فطر په صدقه کې له خوراکي توکو پرته د پيسو ورکول صحیح نه دي.
• نووي رحمه الله د مسلم د شرحې په حواله ویلي چې: کله صحابه سره په خپلو کې مخالفت وکړي نو د ځینو قول په ځینو نورو لومړیتوب نه لري، نو بیا بل دلیل ته رجوع کوو، (پدې حال کې) مونږ د احادیثو ظاهر او قیاس ولیدل چې د غنمو لپاره یې هم لکه د نورو په څېر یو صاع ټاکلی دی، نو باید دې ته اعتبار ورکړ شي.
• ابن حجر وايي: د ابو سعید په حدیث کې په اتباع او د نصوصو په پیروۍ سخت ټینګار شوی او دا چې باید د نص په شتون کې اجتهاد پرېښودل شي، او د معاویة رضي الله عنه کړنه او بیا ورسره د خلکو موافقه د اجتهاد په جواز دلالت کوي او دا ښه کار دی، خو د نص په شتون کې باطل دی.