رسول الله صلی الله علیه وسلم د رمضان نه وروسته د فطر زکات فرض کړی دی، چې اندازه یې یو صاع ده او وزن یې څلور لپې ده. المُدُّ: د منځمهالي سړي لپه، له خرما یا وربشو څخه پر هر مسلمان؛ ازاد او غلام، نر او ښځه، وړوکي او لوی واجب ده، البته هغه څوک چې خواړه یې د یوې شپې او ورځې څخه اضافي وي، د ځان او هغه چا لپاره چې دوی یې سرپرستي کوي. او امر یې کړی چې عیدګاه ته د خلکو له وتلو مخکې دې ادا شي.

• د روژې په مياشت کې د فطر صدقه له کوچنيانو، بوډاګانو، ازادو او غلامانو څخه ورکول کېږي او غوښتنه یې له سرپرست او بادار څخه کېږي، او سړی به یې له خپل ځان، اولادونو او هغه چا څخه وباسي چې نفقه یې پرې واجب ده.
• د مور په ګېډه کې ماشوم باندې د فطر صدقه فطر واجب نه، بلکې مستحب ده.
• د هغه څه بیان چې د فطر په صدقه کې ورکول کېږي، او دا چې هغه د خلکو دودیز غله جات دي.
• د اختر لمانځه ته له وتلو مخکې یې ویستل واجب دي، او غوره دا ده چې د اختر په سهار وي، همدا رنګه یې له اختر یوه او یا دوه ورځې مخکې ویستل هم روا دي.