مسلمانان زکات فطر را در زمان پیامبر صلی الله علیه وسلم و خلفای راشدین که پس از او بودند از هر کودک و بزرگسال به اندازۀ یک پیمانه غذا می پرداختند. و خوراک آنان جو و (کشمش): انگور خشک، و (کشک) قروت: شیر خشک و خرما بود. و مقدار پیمانه چهار مد است، و مد به اندازۀ پُری کف دستان در میانه مرد است. وقت معاویه در دوران خلافتش به مدینه آمد، و گندم شامی بیشتر شد، خطاب به مردم گفت: به نظر من، دو مد گندم شام (نصف صاع از گندم شام) با یک صاع خرما برابری می کند، بنابرین مردم رای معاویه را پذیرفتند. ابوسعید رضی الله عنه گفت: اما من تا زنده هستم طوری پرداخت می کنم چنانکه در زمان رسول الله صلی الله علیه وسلم پرداخت می کردم.

• بیان مقدار زکات فطر در زمان پیامبر صلی الله علیه وسلم، یک صاع خوراک بود هر چند نوع و ارزش آن متفاوت باشد.
• هر خوراک انسان ها می تواند در زکات فطر محسوب شود، اما چهار نوع که به طور خاص از آن یاد شد؛ خوراک مردم در عصر پیامبر صلی الله علیه وسلم بوده است.
• پرداخت زکات فطر بدون خوراک توسط پول در زکات فطر محسوب نمی شود.
• نووی بر شرح مسلم می گوید: هرگاه صحابه در میان خود اختلاف داشتند، قول هیچ یک از آنان بر قول دیگری اولویت نداشت، پس به دلیل دیگری بر می‌گردیم، که معنای ظاهری احادیث و قیاس را با اشتراط یک پیمانه از گندم مانند سایر آن را موافق یافتیم، و این باید توثیق و برگزیده شود .
• ابن حجر می گوید: در حدیث ابوسعید پیروی و التزام شدید وی به آثار، و ترک رو آوردن به اجتهاد با وجود نص دیده می شود، و در عملکرد معاویه و موافقت مردم با او، دلیل است بر جواز اجتهاد، و این یک کار پسندیده است، اما در موجودیت نص، فاسد الاعتبار شمرده می شود.