عبادة بن صامت رضی الله عنه از کسانی بود که شاهد غزوۀ کبرای بدر و از بزرگان قوم بود که برای گرفتن بیعت جهت یاری رسول الله صلی الله علیه وسلم شب عقبه در منی حضور داشت - زمانی که رسول الله صلی الله علیه وسلم در مکه بود قبل از اينكه به مدینه هجرت نماید-، خبر می دهد این که رسول الله صلی الله علیه وسلم در میان جمعی از صحابه اش نشسته بود و از آنان خواست با وی در بعضی امور تعهد نمایند: اول: در عبادت الله چیزی را شریک نسازند، هرچند اندک باشد. دوم: دزدی ننمایند. سوم: فعل فاحشۀ زنا را انجام ندهند. چهارم: فرزندان خود را قتل ننمایند؛ ذکور را بابت فقر و یا اناث را بابت عار و ننگ. پنجم: دروغی را نگویند که به دست و پای خود می سازند، زیرا اکثر افعال از این دو اتفاق می افتد، هر چند که بقیه اعضا در آن سهم بگیرند. ششم: در امر خیر از پیامبر صلی الله علیه وسلم سرپیچی نکنند. پس هر کس از آنان بر این تعهد ثابت و به آن پایبند باشد، اجرش با الله است، و هر کس کاری از آنچه ذکر شد - غیر از شرک - انجام دهد و در دنیا به کیفر برسد برای او کفاره است و توسط همان کیفر گناه از او ساقط میشود، و هر کس از این کارها را انجام دهد والله متعال او را ستر نماید، کارش به الله متعال موکول است؛ اگر بخواهد او را می بخشد و اگر بخواهد او را مجازات می کند، پس همه حاضرین با او بیعت کردند.