Паёмбар (Салому дуруди Аллоҳ бар ӯ бод) ба осонгирӣ ва сахтгир набудан дар ҳама корҳои динӣ ва дунявӣ бо мардум амр фармудаанд, яъне танҳо дар доираи ончи Аллоҳ Таъоло ва шаръ мубоҳ қарор додааст. Паёмбари Худо ташвиқ намудаанд, ки мардумро муждаи ба хайр диҳед на ононро мутанаффир созед.

• Вазифаи мӯъмин ин аст, ки Аллоҳи Мутаъолро назди мардум маҳбуб созад ва ононро ба кори хайр ташвиқ намояд.
• Даъватгари ростин бояд оқилона бубинад, ки чигуна даъвати Исломро ба мардум мерасонад.
• Мужда додани ба хайр сабаби ба вуҷӯд омадани хушҳолӣ, алоқамандӣ ва итминони мардум ба шахси даъватгар ва ончи ба онон пешниҳод мекунад, аст.
• Аммо сахтгирӣ сабаби танаффур, гурез ва эҷоди шак миёни мардум нисбат ба суханони даъватгар мегардад.
• Вусъати раҳмати Худованд, ки бар бандагонаш дини тасомуҳ ва шариати осонро писандидааст.
• Осонгирӣ, ки дар ҳадиси мазкур ба он тавсия шудааст, ҳамон аст, ки машрӯъият дорад.

1. Асосӣ
2. Фазоил ва одоб
3. Фиқҳи ахлоқ
4. Ахлоқи писандида
5. Ҳадис

• Ҳар кадоми шумо то он чиро, ки барои худ дӯст медорад, барои бародар (-и мусалмонаш) низ дӯст надорад, ҳанӯз имон наовардааст
• Комилтарин мӯъминон аз нигоҳи имон касоне ҳастанд, ки хушахлоқтарин ҳастанд, ва беҳтарини шумо касоне ҳастанд, ки беҳтарин барои занонашон ҳастанд...
• Некӣ, ахлоқи нек аст, ва гуноҳ он чизест, ки дар дилат нооромӣ эҷод кунад ва нахоҳӣ ки мардум аз он огоҳ шаванд
• Худованд эҳсон (некӣ)-ро бар ҳама чиз муқаррар кардааст