Паёмбар (Салому дуруди Аллоҳ бар ӯ бод) ёрони худро мефиристод, то ҳар куҷо муҷассамае ҳаст онро аз байн бибаранд, муҷассама ҳар сурате аст, ки дар он чизи ҷондор тасвир шудааст, хоҳ он ба шакли ҳайкал бошад ё ба шакли дигар. Ҳар куҷо қабри баландро диданд онро ҳамвор кунанд ва биное, ки болои он аст хароб кунанд, ё онро ба андозае ҳамвор кунанд, ки на бештар аз як ваҷаб баланд бошад.

• Таҳрими ба тасвир баровардани мавҷудоти зинда, зеро он аз василаҳои ширк аст.
• Машрӯъияти бо даст аз байн бурдани мункар барои касоне, ки тавони онро доранд.
• Таваҷҷуҳ ва аҳамияти Паёмбар (Салому дуруди Аллоҳ бар ӯ бод) барои аз байн бурдани осори ҷоҳилият, аз ҷумла тасвиру муҷассамаҳо ва биноҳое, ки болои қабрҳо сохта шудааст.

1. Асосӣ
2. Ақида
3. Имон ба Аллоҳи бузург
4. Тавҳиди улуҳият
5. Ҳадис

• Хушбахттарини мардум дар рӯзи қиёмат ба шафоати ман касе аст, ки аз самими қалб ва ҷон "Ло илоҳа иллаллоҳ" бигӯяд
• Бар қабрҳо нанишинед ва ба сӯи онҳо намоз нагузоред
• Ман аз ширк бениёзтарин ҳастам, ҳар кӣ амалеро анҷом диҳад, ки касеро бо Ман дар он шарик месозад, ӯ ва ширкашро ба ҳоли худаш мегузорам...
• Он як калимаи ҳақ аст, ки ҷин онро медуздад ва монанди қуд-қуди мурғ дар гӯши валии худ қарор медиҳад, сипас онҳо сад дурӯғи дигар дар атрофи он меафзоянд...