Паёмбар (Салому дуруди Аллоҳ бар ӯ бод) аз қаҳрӣ кардан бо бародари мусалмони худ бештар аз се рӯз наҳй кардаанд, яъне чун бо ҳам вомехӯранд салом намедиҳанд ва сухан намегӯянд. Беҳтарини ин ду ҳамоне аст, ки барои аз байн бурдани хусумат талош меварзад, дар салом додан сабқат мекунад. Мақсуд аз қаҳр инҷо ҳамон хусумат дар мавриди масоили шахсӣ аст, аммо қаҳр будан дар мавриди ҳуқуқи илоҳӣ, монанди қаҳр будан бо гунаҳкорону бидъаткор ва дӯстони бад маршрут ба вақт нест, балки вобаста ба тарки он ва бо ҳам омадан аст.

• Бо назардошти табиати инсонӣ се рӯз ё камтар аз он қаҳр будан ҷоиз аст, бинобарин се рӯз ё камтар аз он мавриди авф аст, то он ҳолат бартараф гардад.
• Фазилати салом додан ва инки салом додан ончи дар дилҳост аз байн мебарад ва он аз нишонаҳои муҳаббат аст.
• Ислом ҷонибдори бародарӣ ва улфат миёни муъминон аст.

1. Асосӣ
2. Фазоил ва одоб
3. Ҳадис

1. Асосӣ
2. Ақида
3. Вало ва баро
4. Тарки одамон ва шартҳои он
5. Ҳадис

1. Асосӣ
2. Фазоил ва одоб
3. Одоби шаръӣ
4. Одоби салом ва иҷозат гирифтан
5. Ҳадис

• Намозҳои панҷгона, аз ҷумъа то ҷумъаи дигар ва аз рамазон то рамазони дигар ва дар ҳоли дурӣ аз кабоир, кафорати гуноҳони байни онҳо мегардад...
• Мардоне ҳастанд, ки ба ноҳақ ба моли Худо даст мезананд, пас барои онҳо рӯзи қиёмат оташи ҷаҳаннам аст
• Касе, ки риштаи хешовандиро қатъ мекунад вориди биҳишт намешавад
• Нафратовартарин мардум назди Аллоҳ, кинатузтарини хусуматгаронанд