نعمان بن بشیر رضی الله عنه روایت می کند که مادرش عمره بنت رواحه رضی الله عنها از پدرش برای پسرش هدیه ای خواست، اما او درنگ کرد و مدتی آن را به تأخیر انداخت، یک سال پس به نظرش آمد که به درخواست او پاسخ دهد و برای پسرش نعمان هدیه بدهد، پس گفت: من راضی نمی شوم تا اینکه رسول الله صلی الله علیه وسلم به آنچه به فرزندم داده ای گواه باشد، پدرم دست من را گرفت در حالی که من در آن زمان کودک بودم، پس نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم آمد و گفت: ای رسول الله، مادر این پسر که دختر رواحه است، دوست دارد که شما را به آنچه به پسرش داده ام گواه بگیرد، پس رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: ای بشیر، آیا فرزندی غیر از این دارید؟ گفت: بلى. پس برایش گفت: برای همۀ آنان همچو هدیه داده اید؟ گفت: نخیر. فرمودند: پس مرا گواه مگیر، چون من به ظلم و ستم گواهی نمی دهم. و در روایت مسلم از روی توبیخ براش فرمودند: کسی دیگری را بر این ظلم گواه بگیر.

• در بخشش و هدایا باید بین دختر و پسر انصاف وجود داشته باشد، در حالی که نفقه بر حسب نیاز تعین می شود، هر کس به حسب توانش.
• برتر شمردن برخی از فرزندان بر برخی دیگر ظلم و ستم است، و گواهی بر آن از لحاظ تحمل و انجام آن جواز ندارد.
• نووی می‌گوید: باید در میان فرزندان در هدیه مساوات رعایت شود، و برای هریک مانند دیگری هدیه داده شود، و يكى را بر ديگر ترجیح ندهد، و بین پسر و دختر مساوات نماید، ولی برخی دیگر از دانشمندان به این باور هستند که: پسر باید دو برابر دختر حق داشته باشد، اما نظر صحیح مشهور این است که بر اساس معنای ظاهری حدیث بین آنان مساوات صورت گیرد.
• احکامی که مغایر با شرع باشد باطل است و اجرا نمی شود.
• حاکم و مفتی درباره آنچه که احتمال تفصیل و تحقیق دارد باید تحقیق نماید، بنابر فرمودۀ او صلی الله علیه وسلم: " آیا با همه فرزندانت این کار را کردی"؟
• نووی می‌گوید: و در آن: جواز رجوع پدر از هدیه دادن به پسرش ثابت می گردد.
• امر به انجام آنچه موجب الفت بین برادران می شود، و ترک آنچه بین آنان خصومت ایجاد می کند و یا باعث نافرمانی از پدران می گردد.