Numan ibn Beshiri (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Nëna ime, e bija e Revahës, i kërkoi babait tim të më dhurojë diç prej pasurisë së tij. Ai ia vonoi kërkesën për një vit, pastaj, kur atij iu mbush mendja, ajo i tha: “Nuk pranoj pa e bërë dëshmitar të Dërguarin e Allahut ﷺ për dhuratën që po ia jep djalit.” Kështu, babai më mori për dore, ndërsa unë isha i ri e më çoi tek i Dërguari i Allahut ﷺ dhe i tha: “O i Dërguari i Allahut, nëna e këtij, e bija e Revahës, ka dëshirë që ti të jesh dëshmitar për atë që ia kam dhuruar djalit.” - “O Beshir, a ke fëmijë të tjerë, përveç tij?” - pyeti i Dërguari i Allahut ﷺ. - Po, - tha ai. - “A u ke dhënë të gjithëve sikurse këtij?” - pyeti i Dërguari i Allahut ﷺ. - Jo, - tha ai. - “Mos më kërko të dëshmoj, sepse unë nuk dëshmoj për padrejtësi”, - i tha Pejgamberi ﷺ.” Sahih - متفق عليه، وله ألفاظ عديدة
explain-icon

Shpjegimi

Numan ibn Beshiri (Allahu qoftë i kënaqur me të!), tregoi se nëna e tij, Amra, e bija e Revahas (Allahu qoftë i kënaqur me të!), i kërkoi babait të tij t’i jepte djalit të saj një dhuratë nga pasuria e tij. Ai hezitoi dhe e shtyu këtë për një vit, pastaj vendosi t'ia plotësonte kërkesën dhe t’i jepte dhuratë djalit të tij, Numanit. Atëherë ajo tha: "Nuk jam e kënaqur, derisa të dëshmojë i Dërguari i Allahut ﷺ për atë që i dhurove djalit tim." Atëherë babai më mori për dore, ndërkohë që unë isha djalë i vogël, erdhi te i Dërguari i Allahut ﷺ dhe tha: "O i Dërguari i Allahut, nëna e këtij (djalit), bija e Revahas, dëshiron që të të marrë dëshmitar për atë që i dhurova djalit të saj. Atëherë i Dërguari i Allahut ﷺ tha:" "O Beshir, a ke fëmijë tjetër përveç këtij?" - Po, - tha ai. Ai tha: "A u ke dhuruar të gjithëve të njëjtën gjë si këtij?" - Jo, - tha ai. Profeti ﷺ i tha: "Mos më kërko të dëshmoj, sepse unë nuk dëshmoj për padrejtësi.” Kurse në transmetimin e Muslimit, ai tha duke e qortuar: "Atëherë, merr dëshmitar tjetër përveç meje për këtë padrejtësi."

explain-icon

Mësime nga hadithi

  • Drejtësia midis djemve dhe vajzave në dhurata dhe dhënie është obligim. Ndërsa, për sa i përket shpenzimeve (shpenzimi për jetesë), ato përcaktohen sipas nevojave individuale, secili sipas kërkesave të tij.
  • Dallimi i disave prej fëmijëve ndaj të tjerëve është padrejtësi dhe shtypje, dhe nuk lejohet të dëshmohet për këtë, as në marrjen e dëshmisë e as në dhenien e saj.
  • Neveviu ka thënë: "Njeriu duhet t'i trajtojë fëmijët e tij në mënyrë të barabartë në dhënie dhuratë, duke i dhënë secilit të njëjtën gjë si të tjerëve, pa favorizime, dhe duhet t'i trajtojë meshkujt dhe femrat në mënyrë të barabartë. Disa nga dijetarët tanë kanë thënë: "Mashkullit i takon sa dyfishi i femrës", por mendimi i saktë dhe i njohur është se ata duhet të trajtohen në mënyrë të barabartë, ashtu siç tregon kuptimi i jashtëm i hadithit."
  • Vendimet që bien ndesh me fenë janë të pavlefshme dhe nuk kanë fuqi ligjore.
  • Udhëheqësi ose myftiu duhet të kërkojë detaje për çështjet që kërkojnë hulumtim të mëtejshëm, siç tregohet nga thënia e Profetit ﷺ: "A u ke dhënë të gjithëve sikur këtij?"
  • Neveviu ka thënë: "Kjo tregon lejueshmërinë që prindi të tërheqë dhuratën e tij dhënë fëmijës."
  • Urdhri për të bërë atë që çon në harmoni midis vëllezërve e motrave dhe shmangia e asaj që shkakton armiqësi mes tyre, ose çon në mosbindje ndaj prindërve.
explain-icon

Kategoritë

explain-icon

Më shumë