Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам бу ҳадиси шарифда зарарнинг барча тури ва унинг барча кўринишини инсон ўзидан ва бошқалардан даф қилиши керак эканини баён қилмоқдалар. Киши ўзига зарар бериши мумкин бўлмагани каби бошқаларга ҳам зарар бермаслиги лозим. Ёмонликка ёмонлик билан жавоб қайтариш жоиз эмас. Чунки, ёмонлик, ёмонлик билан даф қилинмайди. Фақатгина (шариат асосида) қасос олиш бундан мустаснодир. Сўнгра Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам бошқаларга зарар берган инсонга зарар етиши ва инсонларнинг ишларини қийинлаштирган кишининг иши қийинлашишини баён қилдилар.

• Жазо бераётганда керагидан ортиқ жазо беришдан қайтариш.
• Аллох бандаларини, уларга зиён бўладиган ишга буюрмаган.
• Сўз, харакат ёки бир нарсани тарк қилиш билан зарар бериш ҳаромдир.
• Жазо, қилинган ишга яраша бўлади. Ким бошқаларга зарар берса, Аллох унга зарар беради. Ким (бошқалар ишини) қийинлаштирса Аллоҳ (унинг ишини) қийинлаштиради.
• Шариатнинг қоидаларидан: «Зарар йўқ қилиниши керак». Шариат зарарни ўз ҳолича ташлаб қўймайди, балки уни бартараф этишга ҳаракат қилади.