มีชายชนบท​คนหนึ่งมาหาท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม เพื่อให้ท่านแนะนำเขาเกี่ยวกับการงานที่จะให้เขาได้เข้าสวรรค์ ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ก็แนะนำเขาไปว่า การเข้าสวรรค์และปลอดภัยจากไฟนรกนั้นจะขึ้นอยู่กับการปฏิบัติหลักการอิสลาม ที่เริ่มจากการ​เคารพภักดี​ต่ออัลลอฮ์เพียงพระองค์เดียว โดยไม่ตั้งภาคีใดๆ กับพระองค์​ เจ้าดำรงการ​ละหมาด​ห้าเวลาที่อัลลอฮ์ได้ทรงบัญญัติมันไว้ให้แก่บ่าวของพระองค์ในแต่ละวัน ​เจ้าจ่ายซะกาตที่อัลลอฮ์ได้ทรงบัญญัติมันไว้ให้แก่เจ้า และแจกจ่ายมันให้แก่ผู้มีสิทธิ์รับซะกาต และเจ้ารักษาการถือศีลอดเดือนเราะมาฎอนให้อยู่ในเวลาของมัน ชายคนนั้น​กล่าวว่า ขอสาบาน​ด้วยผู้​ที่ชีวิตฉันอยู่ในพระหัตถ์​ของพระองค์​ ฉันจะไม่เพิ่มการงาน​ดีๆ ใดๆ มากไปกว่าการงานที่ได้ถูกบัญญัติไว้ที่ฉันได้ยินมาและฉันจะไม่ลดให้น้อยไปกว่านั้น และเมื่อเขาจากไป ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม กล่าวว่า ผู้ใดชอบที่จะดูชาวสวรรค์​ก็จงดูชายชนบทคนนี้

• การเคารพภักดีต่ออัลลอฮ์เพียงพระองค์เดียว คือ สิ่งแรกที่ต้องกระทำในการเผยแพร่ศาสนาของอัลลอฮ์
• การสอนเฉพาะสิ่งที่เป็นวาญิบเพียงพอแล้วสำหรับผู้ที่เพิ่งเข้ารับอิสลาม
• การเผยแพร่ศาสนาของอัลลอฮ์จำเป็นต้องกระทำอย่างค่อยเป็นค่อยไป
• ความกระตือรือร้นของชายดังกล่าวที่จะเรียนรู้เกี่ยวกับศาสนาของเขา
• หากชาวมุสลิมปฏิบัติศาสนกิจเฉพาะสิ่งที่เป็นภาคบังคับ แน่นอนเขาจะเป็นผู้สำเร็จ แต่นี่ไม่ได้หมายความว่าจะละเลยในการปฏิบัติศาสนกิจที่เป็นภาคสมัครใจ เพราะสิ่งที่เป็นภาคสมัครใจจะชดเชยสิ่งที่ขาดไปในสิ่งที่เป็นภาคบังคับ
• การกล่าวเจาะจงอิบาดะฮ์บางส่วนเป็นหลักฐานบ่งบอกถึงความสำคัญและส่งเสริมให้กระทำของอิบาดะฮ์นั้น แต่ไม่ได้หมายถึงว่าอิบาดะฮ์อื่นไม่เป็นวาญิบ (ภาคบังคับ)

1. หน้าหลัก
2. คุณธรรมและมารยาท
3. มารยาทตามบทบัญญัติ
4. มารยาทของผู้รู้และผู้ศึกษาหาความรู้
5. หะดีษ

• ผู้ใดที่ศึกษาหาวิชาความรู้ซึ่งเป็นความรู้ที่มีเป้าหมายเพื่อแสวงหาความโปรดปรานจากอัลลอฮ์ แต่เขาไม่ได้ศึกษาเพื่ออื่นใดนอกจากเพื่อจะได้รับค่าตอบแทนในโลกดุนยา แน่นอนเขาจะไม่ได้รับกลิ่นไอของสวนสวรรค์ในวันกิยามะฮ์...
• แท้จริงท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ได้ออกมายังพวกเรา แล้วพวกเราก็กล่าวว่า โอ้ท่านเราะซูลุลลอฮ์ แท้จริงพวกเรารู้แล้วว่าวิธีการให้สลามแก่ท่านเป็นอย่างไร แต่พวกเรา(ไม่รู้ว่าวิธี)จะเศาะละวาตแก่ท่านอย่างไร?...
• ขออัลลอฮ์ทรงให้ผู้ใดที่ได้ยินสิ่งใดจากเราและได้นำมันไปเผยแพร่ตามที่เขาได้ยินนั้น มีความรุ่งเรืองงดงาม เพราะบางทีผู้ที่ถ่ายทอดอาจเข้าใจได้ดียิ่งกว่าผู้ที่ได้ยินเอง...