Аз Паёмбар (Салому дуруди Аллоҳ бар ӯ бод) дар мавриди касоне ки аз ғайб ва ончи дар оянда рух медиҳад хабар медиҳанд (яъне фолбинон), пурсида шуд, фармуданд: ба онон аҳамият надиҳед, гуфтаҳои онҳоро қабул накунед ва он ба шумо ҳеҷ дахл надорад. Гуфтанд: гоҳо ончи мегӯянд мутобиқ бо воқеият аст, монанди дар фалон рӯз ва дар фалон моҳ рух додани кори ғайбиеро мегӯянд ва ҳамон гуна, ки гуфтанд воқеъ мешавад. Паёмбар (Салому дуруди Аллоҳ бар ӯ бод) фармуданд: ҷинҳо хабари осмониро мешунаванд ва онро рабуда ба назди авлиёи худ, ҳамон фолгирон, фурӯд меоянд ва ба онҳо мерасонанд ва фолгирон атрофи он хабар сад дурӯғи дигар меафзоянд.

• Бовар кардан ба фолгирон наҳй шудааст, ҳарчи онҳо мегӯянд дурӯғ ва бофта аст, агарчи гоҳо дуруст ояд.
• Осмон пас аз биъсати Паёмбар (Салому дуруди Аллоҳ бар ӯ бод) аз шайтонҳо ва шунидани ваҳй аз ҷониби онҳо ҳифз шудааст, магар шайтонҳое, ки дуздона гӯш кунанд ва аз исобати шаҳобҳо ҷон ба саломат баранд.
• Ҷинҳо аз миёни мардум барои худ дӯст интихоб мекунанд.

1. Асосӣ
2. Ақида
3. Имон ба Аллоҳи бузург
4. Тавҳиди улуҳият
5. Ҳадис

1. Асосӣ
2. Ақида
3. Номҳо ва аҳком
4. Масъалаҳои ҷоҳили
5. Ҳадис

• Ҳар касе дар ҳоле бимирад, ки ба Худованд шарик наовардааст, вориди биҳишт мешавад, ва ҳар касе дар ҳоле бимирад, ки ба Худованд шарик қоил бошад вориди дӯзах хоҳад шуд...
• Ҳар кӣ фолбинӣ кунад ё назди фолбин биравад, ғайб ва пешгӯӣ кунад ё назди касе биравад барояш пешгӯӣ кунад, ё ҳар касе сеҳр кунад ва ё назди соҳир биравад...
• Бидонед ман ба даргоҳи Аллоҳ бароат ҷустаам, ки аз миёни шумо халиле (дӯсте) дошта бошам, зеро Аллоҳ таоло маро халили худ гардонидааст, чунончи Иброҳимро халили худ гардонида буд...
• Ҳаққи Худованд бар бандагонаш он аст, ки Ӯро ибодат кунанд ва чизеро шарики Ӯ қарор надиҳанд, ва ҳаққи бандагон бар Худованд он аст, ки Ӯ Таъоло онҳоро дар ҳоле,ки ба Ӯ таъоло шарик қоил нашудаанд азоб надиҳад...