share_hadeeth
معاویه بن ابی سفیان رضی الله عنهما بر مجلسی در مسجد وارد شد و علت جمع شدن شان را جویا شد؛ آنها در پاسخ گفتند: ما ذکر و یاد الله را می کنیم. پس آنها را سوگند می دهد رضي الله عنه که جز ذکر و یاد الله چیز دیگری آنها را گرد هم جمع نکرده و باعث این مجلس نشده است، و آنها سوگند یاد می کنند که هدفی جز این نبوده است، سپس معاویه به آنها گفت: من از روی بدبینی و شک و تردید در صداقت و راستی شما سوگندتان ندادم، سپس از مقام خود نزد پیامبر صلی الله علیه وسلم گفت و اینکه هیچکس به اندازۀ او به او نزدیک نبوده؛ چون ام حبیبه خواهرش همسر پیامبر صلی الله علیه وسلم بود، و نیز از کاتبان وحی بود، با وجود این هم کمتر حدیث روایت می نمود، پس به آنها گفت که پیامبر صلی الله علیه وسلم روزی از خانه خود بیرون شد، و آنان را دید که در مسجد نشسته اند و الله را یاد می کنند و او را به دلیل این که آنان را به اسلام هدایت کرده و به آنان منت گذاشته ستایش می کنند، او صلی الله علیه وسلم از آنان پرسید و آنان را سوگند داد، همان گونه که معاویه رضی الله عنه با یارانش انجام داده بود، سپس پیامبر صلی الله علیه وسلم علت پرسیدن و سوگند دادن شان را برای ایشان فرمودند: این که فرشته (جبرئیل) علیه السلام نزد او آمد و به او گفت که الله متعال بر شما نزد فرشتگان مباهات و فخر می کند، و برتریت تان را برای آنان اظهار می کند، و برای آنان کار شایستۀ شما را نشان می دهد، و شما را در حضور آنان ستایش می کند.
