อบูบักร์ อัศศิดดีก เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ เล่าว่า : แท้จริง ผู้คนต่างก็อ่านโองการนี้กัน: {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لاَ يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ} ความว่า "โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลาย จำเป็นสำหรับพวกเจ้าในการปกป้องตัวของพวกเจ้า ผู้ที่หลงทางจะไม่ทำอันตรายแก่พวกเจ้า หากพวกเจ้าได้รับการชี้นำ" [ซูเราะฮ์ อัลมาอิดะฮ์: 105] จากโองการนี้ทำให้พวกเขาเข้าใจว่าบุคคลมีหน้าที่ปรับปรุงตัวเองเท่านั้น และหลังจากนั้นแล้ว เขาจะไม่ได้รับผลกระทบใดๆ จากการหลงทางของผู้ที่หลงทาง และพวกเขาก็ไม่จำเป็นต้องเรียกร้องให้ทำความดีและห้ามปรามความชั่ว! ดังนั้น ท่านได้บอกพวกเขาว่า มันไม่ใช่อย่างนั้น และท่านได้ยินท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า: แท้จริงแล้ว หากมนุษย์เห็นผู้กดขี่อธรรมและพวกเขาไม่ปรามเขาจากการอธรรมของเขา และพวกเขามีความสามารถที่จะปรามได้ อัลลอฮ์ก็จะทรงให้การลงโทษจากพระองค์นั้นเกิดขึ้นกับทุกคนอย่างทั่วถึง ทั้งผู้กระทำความชั่วและผู้ที่นิ่งเฉยต่อการกระทำนั้น