ابو بکر الصدیق رضی الله عنه خبر می دهد که: مردم این آیه را می خواند: «ای کسانی که ایمان آورده اید، مراقب [ایمان و طاعت] خود باشید، اگر هدایت یافته باشید، گمراهیِ کسانی که گمراه شده اند [چنانچه به وظیفه ی امر به معروف و نهی از منکر عامل بوده باشید] به شما زیانی نمی رساند». [المائدة: 105]. از این آیه چنین می فهمند که انسان فقط باید در اصلاح خود بکوشد، و بعد از آن از گمراهی گمراهان ضرری به او وارد نمی شود، و آنان مکلف نیستند امر به معروف و نهی از منکر را انجام دهند! پس آنان را آگاه نمود که چنین نیست، و او از پیامبر صلی الله علیه وسلم شنیده است که می فرمودند: «هرگاه مردم ظالمی را ببينند و او را از ظلم و ستم باز ندارند، در حالیکه آنان توان منع او را داشته باشند، انتظار می رود که الله همه ی آنها را به عذاب خويش گرفتار کند، هم کسی که مرتکب منکر می شود و هم آنکه ساکت بوده و نهی از منکر نمی کند ».

• نصیحت یکدیگر و امر به معروف و نهی از منکر وظیفۀ مسلمانان است.
• عذاب عام الله متعال شامل ستمگر به خاطر ظلمش می شود، و شامل حال سکوت کننده از منکر می شود، در حالی که توان انکار را داشته باشد.
• آموزش عموم مردم و فهماندن درست آنان در رابطه به نصوص قرآنی.
• انسان باید مواظب فهم کتاب الله جل جلاله باشد، تا آن را به گونه ای نفهمد که خلاف خواست الله متعال باشد.
• هدایت با ترک امر به معروف و نهی از منکر محقق نمی شود.
• تفسیر درست آیه: ملازم نگهداری خود از گناهان باشید، اگر خود را نگه داشتید، اگر از امر به معروف و نهی از منکر ناتوان بودید، گمراهی گمراه با ارتکاب منهیات به شما ضرری نمی رساند.

1. اصلی
2. دعوت و ارشاد
3. امر به معروف و نهی از منکر
4. حکم امر به معروف و نهی از منکر
5. حدیث

• هریک از شما منکری دید باید آن را با دستش تغییر دهد، و اگر نتوانست با زبانش، و اگر نتوانست با قلبش، و آن ضعیف ترین ایمان است
• ترس از مردم مانع یکی از شما نشود که هرگاه حق را ببیند و یا بداند و از گفتن آن و یا امر به آن خودداری کند