ท่านหญิงฟาฏิมะฮ์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮา บุตรสาวของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ร้องทุกข์เกี่ยวกับความเหนื่อยยากจากการใช้มือบดแป้ง ซึ่งทำให้เกิดร่องรอยที่มือของเธอ เมื่อมีเชลยศึกถูกนำมาหาท่านนบี เธอจึงไปหาท่านนบีเพื่อขอทาสสักคนหนึ่งมาช่วยทำงานบ้านแทนเธอ แต่เมื่อไปถึง เธอไม่พบท่านนบีอยู่ที่บ้าน เธอจึงพบกับท่านหญิงอาอิชะห์ รอฏิยัลลอฮุ อันฮา และได้บอกเรื่องนี้แก่นาง เมื่อท่านนบี ซอลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะซัลลัม กลับมา ท่านหญิงอาอิชะห์ รอฏิยัลลอฮุ อันฮา ได้บอกท่านเกี่ยวกับการมาของท่านหญิงฟาติมะห์ที่มาหาท่าน เพื่อขอคนรับใช้สักคนหนึ่งมาช่วยทำงานบ้าน ท่านนบี ซอลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะซัลลัม ได้ไปหาท่านหญิงฟาติมะห์และท่านอะลี รอฏิยัลลอฮุ อันฮุมา ที่บ้านของพวกเขา ขณะที่พวกเขากำลังอยู่บนที่นอนและเตรียมตัวจะนอน ท่านนบีได้นั่งลงระหว่างพวกเขา จนท่านอะลี รอฏิยัลลอฮุ อันฮุ รู้สึกถึงความเย็นจากเท้าของท่านนบีที่สัมผัสกับท้องของเขา แล้วท่านนบีจึงกล่าวว่า: พวกเจ้าทั้งสองไม่อยากให้ฉันบอกสิ่งที่ดีกว่าสิ่งที่พวกเจ้าขอเรื่องการให้คนรับใช้หรือ? พวกเขากล่าวว่า “เอาซิ" และท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า เมื่อตอนเข้านอนตอนกลางคืน ให้กล่าวสดุดีอัลลอฮ์ สามสิบสี่ครั้ง โดยกล่าวว่า “อัลลอฮุอักบัร” และถวายเกียรติแด่พระองค์สามสิบสามครั้ง โดยกล่าวว่า: ซุบฮานัลลอฮ์ (มหาบริสุทธิ์จงมีแด่พระเจ้า) และขอบคุณพระเจ้าสามสิบสามครั้ง โดยกล่าวว่า: อัลฮัมดุลิลลาฮ์ (ขอสรรเสริญพระเจ้า) บทดุอาอ์ซิกร์เหล่านี้ดีกว่าสำหรับพวกเจ้ามากกว่าคนรับใช้