Паёмбар (Салому дуруди Аллоҳ бар ӯ бод) хабар додааст, ки қиёмат барпо намешавад, то замоне, ки мусалмонон бо яҳудиён биҷанганд. Ҳатто яҳудие, ки аз ҷанг гурехтааст ва мехоҳад пушти санг пинҳон шавад, санг бо хости Худованд ба сухан омада мусалмонро фарёд мезанад, ки яҳудӣ пушти он пинҳон шудааст, то биёяд ва ӯро бикушад.

• Хабар додани Паёмбар (Салому дуруди Аллоҳ бар ӯ бод) аз баъзе аз умури ғайбӣ ва ё ончи дар оянда рух хоҳад дод, ҳамон гуна, ки Худованд ӯро хабар додааст, ва ба таври ҳатмӣ рух хоҳанд дод.
• Ҷанги мусалмонон бо яҳуд дар охири замон ва инки он аз нишонаҳои қиёмат аст.
• Боқӣ мондани дини ислом то рӯзи қиёмат ва пирӯзии он бар тамоми динҳо.
• Пирӯзии мусалмонон бар душманони худ, аз ҷумла ба сухан омадани санг дар охири замон аз нишонаҳои он аст.

1. Асосӣ
2. Ақида
3. Имон ба рӯзи қиёмат
4. Зиндагии барзах
5. Ҳадис

• Аз нишонаҳои қиёмат он аст, ки илм аз байн меравад ва ҷаҳлу нодонӣ зиёд мегардад, зино ва шаробнӯшӣ бештар ривоҷ меёбад, мардон кам ва занон зиёд мешаванд, то инки барои панҷоҳ зан як сарпараст (мард) мерасад...
• Қиёмат барпо намешавад то инки офтоб аз мағриб тулӯъ кунад, ва чун аз мағриб тулӯъ кунад мардум пас аз дидани он ҳама имон биёваранд
• Огоҳ бошед, ки чи басо ҳадиси ман ба марде бирасад ва ӯ дар ҳоле ки бар тахту такягоҳи худ такя задааст бигӯяд: миёни ману шумо китоби Аллоҳ аст...
• Паёмбар (Салому дуруди Аллоҳ бар ӯ бод) ишора ба матлабе кард ва фармуд:" Он ҳангоми аз байн рафтани илм аст